Loading AI tools
ตลาดในนครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตลาดค้าส่งอาหารทะเลอู่ฮั่นหฺวาหนาน (จีน: 武汉华南海鲜批发市场)[1][2] หรือรู้จักในชื่อตลาดอาหารทะเลหฺวาหนาน[3] (หฺวาหนาน หมายถึง 'จีนใต้') เป็นตลาดค้าสัตว์และอาหารทะเลที่มีชีวิตในเขตเจียงฮั่น (江汉区) นครอู่ฮั่น เมืองหลวงของมณฑลหูเป่ย์ ในภาคกลางของประเทศจีน
ตลาดค้าส่งอาหารทะเลหฺวาหนาน | |
---|---|
武汉华南海鲜批发市场 | |
![]() ภายนอกของตลาด (มีนาคม 2563) หลังการปิด | |
ข้อมูลทั่วไป | |
สถานะ | ปิด เนื่องจากการระบาดของไวรัสโคโรนา (โรคโควิด-19) |
ที่ตั้ง | เขตเจียงฮั่น |
เมือง | อู่ฮั่น, มณฑลหูเป่ย์ |
ประเทศ | จีน |
พิกัด | 30.6196°N 114.2576°E |
ผู้เช่าในปัจจุบัน | 1,000+ |
เปิดใช้งาน | 19 มิถุนายน พ.ศ. 2545 |
ปิดใช้งาน | 1 มกราคม พ.ศ. 2563 |
ข้อมูลทางเทคนิค | |
พื้นที่แต่ละชั้น | 50,000 ตารางเมตร (540,000 ฟุต2) |
ตลาดค้าส่งอาหารทะเลหฺวาหนาน | |||||||
อักษรจีนตัวย่อ | 武汉华南海鲜批发市场 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
อักษรจีนตัวเต็ม | 武漢華南海鮮批發市場 | ||||||
|
ตลาดเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายไปทั่วโลกหลังจากถูกระบุว่าเป็นจุดเริ่มต้น (Ground Zero) ของโรคโควิด-19 และการระบาดทั่วที่เกิดขึ้น เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 องค์การอนามัยโลกได้รับแจ้งเกี่ยวกับการระบาดของโรคปอดบวมในนครอู่ฮั่น[4] โดยมีผู้ป่วย 41 รายแรกที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยโรคปอดบวม ซึ่งต่อมาได้รับการระบุอย่างเป็นทางการว่าเกิดจากการติดเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 โดยได้รับการยืนยันจากห้องปฏิบัติการในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2563 ซึ่งผู้ป่วยจำนวนสองในสามเกี่ยวข้องกับตลาด ตลาดเปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2545 และปิดในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 เพื่อดำเนินการด้านสุขอนามัยและการฆ่าเชื้อ[1][5][6][7][8] รายงานของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งประเทศจีน ระบุว่าตัวอย่างสิ่งแวดล้อม 33 ตัวอย่างจาก 585 ตัวอย่างที่ได้รับจากตลาดตรวจพบเชื้อไวรัสโคโรนาซึ่งก่อโรคโควิด-19[9][10]
ตลาดมีพื้นที่มากกว่า 50,000 ตารางเมตร (12 เอเคอร์)[11] และมีผู้เช่ามากกว่า 1,000 ราย[12] มีการรายงานว่าตลาดแห่งนี้เป็นตลาดค้าส่งอาหารทะเลที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของจีน[11] โดยมีพื้นที่สำหรับค้าสัตว์ป่าในด้านตะวันตก[13] ตลาดตั้งอยู่ในส่วนใหม่ของเมือง ใกล้ย่านร้านค้าและอพาร์ตเมนต์[14] ห่างประมาณ 800 เมตร (2,600 ฟุต) จากสถานีรถไฟฮั่นโข่ว[15] และใกล้กับศูนย์ควบคุมโรคอู่ฮั่น[16]
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2562 The Wall Street Journal รายงานว่าตลาดได้ผ่านการตรวจสอบของเมืองอย่างเป็นทางการ[9] อย่างไรก็ตามนิตยสารไทม์ รายงานว่ามีตลาดมีสุขภาวะที่ "ไม่สะอาด"[17] มีทางเดินแคบและแผงขายของวางชิดกัน ซึ่งมีสัตว์ถูกเลี้ยงไว้ข้าง ๆ กับซากสัตว์ที่ตายแล้ว ตามข้อมูลของBusiness Insider เป็นเรื่องปกติที่จะเห็นสัตว์ถูกฆ่าอย่างเปิดเผยและซากที่วางจำหน่ายในตลาด[18] หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า "การสุขาภิบาลเป็นเรื่องน่ากังวลจากการระบายอากาศที่ไม่ดีและมีขยะกองอยู่บนพื้นเปียก"[14]
ด้วยความต้องการบริโภคสัตว์แปลกในท้องถิ่นในปัจจุบัน ตลาดจึงมีสัตว์ป่าต่าง ๆ สำหรับขาย[19][20] ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ปรกติสำหรับตลาดสดส่วนใหญ่ในประเทศจีน[21][22][23][24] รายการราคาที่โพสต์โดยผู้ขายรายหนึ่งบนเว็บไซต์วิจารณ์ยอดนิยมของจีน ต้าจ้งเตี่ยนผิง (大众点评网) แสดงรายการ 112 รายการรวมถึงสัตว์ป่าจำนวนหนึ่ง[3][11][25] หนังสือพิมพ์South China Morning Post รายงานเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2563 ว่าส่วนหนึ่งของตลาดพบการขาย "สัตว์ป่า 120 ตัวจาก 75 สายพันธุ์"[26]
จากการศึกษาที่ตีพิมพ์ในรายงานทางวิทยาศาสตร์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 มีสัตว์ป่า 38 สายพันธุ์ ซึ่งรวมทั้ง 31 สายพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครอง ถูกจำหน่ายระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึงพฤศจิกายน 2562 ในตลาดสดสำหรับอาหารและตลาดสัตว์เลี้ยงในอู่ฮั่น (ตลาดอาหารทะเลหฺวาหนาน, ตลาดไป๋ชาโจว (武汉白沙洲蔬菜市场), ตลาดสัตว์เลี้ยงกลางแจ้งตีเจี่ยว (武汉堤角花鸟市场) และตลาดสัตว์มีชีวิตฉี่อี้เหมิน (武汉起义门水产批发市场)) อาทิเช่น เม่นอามูร์, เพียงพอนไซบีเรีย, แบดเจอร์เอเชีย, เม่นมลายู, มาร์มอต, สุนัขจิ้งจอกแดง, มิงค์ สัตว์ป่าที่ถูกจำหน่ายไม่ได้รับการดูแลและมีสุขอนามัยที่ย่ำแย่ สามารถเป็นที่อยู่ของโรคติดเชื้อจากสัตว์สู่คนหรือปรสิตที่เป็นพาหะของโรคได้หลากหลาย ในกลุ่มสัตว์เพื่อจำหน่ายเหล่านี้ไม่พบว่ามีตัวลิ่นหรือค้างคาวพันธุ์ใด ๆ[27]
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 เกิดการระบาดของโรคปอดบวมในนครอู่ฮั่น ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ซึ่งภายหลังระบุว่าเป็น SARS-CoV-2 ได้รับการยืนยันในวันที่ 2 มกราคม 2563 ว่าเป็นสาเหตุในคนไข้ 41 รายแรกที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยโรคปอดบวม โดย 2 ใน 3 ของผู้ป่วยติดเชื้อโดยตรงจากตลาด[1][6][28][29] เนื่องจากไวรัสโคโรนา (เช่น SARS-CoV และ MERS-CoV) ส่วนใหญ่แพร่ระบาดในสัตว์ต่าง ๆ และมีการตั้งสมมุติฐานความเชื่อมโยงระหว่างการระบาดของโรคปอดบวมกับตลาด จึงสันนิษฐานว่าไวรัสอาจถ่ายทอดจากสัตว์สู่คน (โรครับจากสัตว์)[30][31]
ในขั้นต้น ค้างคาวได้รับการระบุว่าเป็นแหล่งที่มาของไวรัส แม้ว่าจะยังไม่ชัดเจนว่าค้างคาวถูกนำมาจำหน่ายที่นั่นหรือไม่[32][33][34][35] การศึกษาในภายหลังได้ตั้งสมมติฐานว่าตัวลิ่นอาจเป็นตัวกลางของไวรัสที่มีต้นกำเนิดจากค้างคาว ซึ่งคล้ายกับความสัมพันธ์ระหว่าง SARS-CoV และชะมด[36][37] การวิเคราะห์สายวิวัฒนาการบ่งชี้ว่าตัวลิ่นมีศักยภาพเป็นแหล่งรังโรคมากกว่าจะเป็นพาหะตัวกลางของ SARS-CoV-2 แม้ว่าจะมีฉันทามติทางวิทยาศาสตร์ว่าค้างคาวเป็นแหล่งที่มาของไวรัสโคโรนามากที่สุด แต่จากการวิเคราะห์สายวิวัฒนาการ SARS-CoV-2 มีต้นกำเนิดมาจากลิ่น แล้วข้ามกลับไปหาค้างคาวแล้วจึงแพร่ไปยังมนุษย์ ดังนั้น กลุ่มเฉพาะของค้างคาวจึงมีแนวโน้มที่จะเป็นพาหะตัวกลางสำหรับ SARS-CoV-2 มากกว่าตัวลิ่น ในขณะที่วิวัฒนาการของสายพันธุ์ไวรัสบรรพบุรุษในค้างคาวเป็นแหล่งของไวรัสโคโรนาทั่วไป[38]
แม้ว่าตลาดจะมีบทบาทในการแพร่ระบาด แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่าการระบาดของไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่เริ่มต้นในตลาดหรือไม่[39][40] เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ผู้ป่วยแรกสุดซึ่งถูกรายงานเป็นบุคคลที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตลาดหรือสัมผัสกับผู้ป่วยที่เหลืออีก 40 คน[6][41][42] บทความจากนักวิจัยชาวจีนกลุ่มใหญ่จากหลายสถาบันที่ตีพิมพ์ในวารสารThe Lancet ได้เสนอรายละเอียดเกี่ยวกับผู้ป่วยในโรงพยาบาล 41 คนแรกที่ยืนยันการติดเชื้อ SARS-CoV-2[42] โดยข้อมูลของพวกเขาแสดงให้เห็นว่า 13 จากทั้งหมด 41 คนที่พบเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ไม่มีความเชื่อมโยงกับตลาด ซึ่งเป็นตัวเลขที่มีนัยสำคัญตามการวิเคราะห์ของ แดเนียล ลูซีย์ (Daniel R. Lucey) ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคติดเชื้อ[6][41][42] ในการตีพิมพ์ในภายหลัง The Lancet รายงานว่าใน 99 คนแรกที่ยืนยันว่าติดเชื้อไวรัสก่อโรคโควิด-19 ในโรงพยาบาลอู่ฮั่นจินหยินถัน (武汉市金银潭医院) ระหว่างวันที่ 1 ถึง 20 มกราคม พ.ศ. 2563 นั้น 49 คนมีประวัติสัมผัสกับตลาด อย่างไรก็ตาม สิ่งพิมพ์ดังกล่าวไม่ได้ให้ความเห็นว่าตลาดเป็นแหล่งกำเนิดหรือเป็นเพียงตัวเชื่อมสำคัญในการระบาด[43]
ในความพยายามที่จะค้นพบต้นกำเนิดของไวรัส SARS-CoV-2 ได้มีการเก็บตัวอย่างจากสัตว์ในตลาดระหว่างวันที่ 1 ถึง 12 มกราคม พ.ศ. 2563[13] ในปลายเดือนมกราคม 2563 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งประเทศจีนเปิดเผยว่าพบไวรัสใน 33 ตัวอย่างจาก 585 ตัวอย่างสิ่งแวดล้อมที่เก็บรวบรวม[9][44][45] โดย 31 ตัวอย่างถูกพบโดยเฉพาะว่ามาจากพื้นที่ตลาดที่มีการจำหน่ายสัตว์ป่า นี่เป็นอีกตัวบ่งชี้ถึงบทบาทของตลาด แต่การระบุแหล่งที่มาของการแพร่ระบาดยังไม่เป็นที่แน่ชัด[39][40][46] รายงานที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2563 ระบุว่าตลาดไม่เกี่ยวข้องกับกรณีผู้ป่วยโควิด-19 นอกประเทศจีน[47]
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 เกา ฝู (高福) ผู้อำนวยการศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งประเทศจีน กล่าวว่า ตัวอย่างสัตว์ที่รวบรวมจากตลาดอาหารทะเลมีผลตรวจสำหรับไวรัสเป็นลบ ซึ่งบ่งชี้ว่าตลาดดังกล่าวเป็นพื้นที่ของเหตุการณ์ซูเปอร์สเปรดเดอร์ในช่วงแรก แต่ไม่ใช่บริเวณที่เกิดการแพร่ระบาดครั้งแรก[48]
เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สำนักข่าวรอยเตอร์ รายงานว่าตลาดยังว่างเปล่าและถูกปิดกั้น[49]
เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2564 ทีมนักวิทยาศาสตร์ที่นำโดยองค์การอนามัยโลกได้เข้าตรวจสอบตลาดสดเพื่อสืบหาต้นกำเนิดของโควิด-19[50] การสืบสวนของ WHO ระบุว่าแม้จะมีกรณีคลัสเตอร์ในช่วงเริ่มต้นของการระบาดและพบพื้นผิวที่ปนเปื้อนบางส่วน แต่ก็ไม่พบสัตว์ที่ติดเชื้อ สรุปได้ว่าการแพร่ระบาดจากคนสู่คนในตลาดมีแนวโน้มสูง โดยที่ยังไม่ทราบแหล่งที่มา[51]
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 การตอบสนองต่อการระบาดครั้งแรกของกลุ่มผู้ป่วยโรคปอดบวม เจ้าหน้าที่สาธารณสุขได้ทำการปิดตลาดเพื่อดำเนินการสอบสวน ทำความสะอาด และฆ่าเชื้อสถานที่[1][31]
นักสิ่งแวดล้อมชาวจีน, นักวิจัย และสื่อของรัฐเรียกร้องให้มีกฎระเบียบที่เข้มงวดมากขึ้นสำหรับการค้าสัตว์แปลก ๆ ในตลาดสด[52] ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนหลายคนเรียกร้องให้ห้ามการค้าสัตว์ป่า[26][53][54]
วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2563 มีการประกาศห้ามขายผลิตภัณฑ์จากสัตว์ป่าทั้งหมดในนครอู่ฮั่น[55] ในเดือนพฤษภาคม 2563 เมืองสั่งห้ามการรับประทานสัตว์ป่าและจำกัดการล่าสัตว์และการเพาะเลี้ยงสัตว์ป่า[56]
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 รัฐบาลจีนได้ประกาศห้ามการค้าและการบริโภคสัตว์ป่าทั่วประเทศจีน[57][58] ท่ามกลางกระแสวิพากษ์วิจารณ์อุตสาหกรรมค้าสัตว์ป่าภายในประเทศ[59][60][61][62] อย่างไรก็ตามตามรายงานของเดอะนิวยอร์กไทมส์ การห้ามไม่ครอบคลุมการบริโภคผลิตภัณฑ์จากสัตว์ป่าในการแพทย์แผนจีน[63]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.