From Wikipedia, the free encyclopedia
Idris II (arapski: إِدرِيس بن إِدرِيس بن عَبد اللَّه بن الحَسَن ili Idrīs ben idrīs ben `abd allah ben al-ḥasan; 791–828) je bio muslimanski vladar u Sjevernoj Africi, odnosno drugi vladar iz dinastije Idrisida.
Otac mu je bio Idris I, osnivač dinastije, koji je umro 791. godine dva mjeseca prije sinovog rođenja; historijski izvori tvrde da su ga otrovali agenti abasidskog bagdadskog kalifa Haruna al-Rašida. Međutim, o malodobnom Idrisu se brinula majka Kenza, kćer lokalnog berberskog poglavice. Marokanske legende navode da je Idris brzo izrastao u nadareno dijete, odnosno da je bio vunderkind; već sa četiri godine je mogao čitati, sa pet pisati, a sa osam je naučio cijeli Kuran napamet. Kada je godine 805. službeno postao vladarom, odlikovao se i fizičkom snagom. Ponovno je osnovao napuštenu očevu prijestolnicu Fes. Imao je dvanaest sinova, uključiujući Muhameda koji ga je naslijedio 828.