From Wikipedia, the free encyclopedia
Radoš Bajić (Medveđa, 24. septembar 1953) je srpski glumac, scenarista i reditelj.
Radoš Bajić je rođen 24.septembra 1953. godine u selu Medveđa kod Trstenika. Osnovnu školu je završio u svom rodnom selu, a srednju muzičku školu u Nišu. Diplomirao je Fakultet dramskih umetnosti 1976. godine u klasi profesorke Ognjenke Milićević.
Svoju profesionalnu karijeru je započeo još kao student ulogom Nedeljka Čabrinovića u režiji Veljka Bulajića 1975. godine. Kao izrazito talentovan mladi glumac odmah po završetku školovanja biva pozvan u angažman gotovo svih beogradskih pozorišta, - u Jugoslovenskom dramskom pozorištu na poziv profesora Miroslava Belovića sa velikim uspehom igra Lauru u predstavi Dundo Maroje, u Narodnom pozorištu Zrikavicu u Crvenom šalu Antonija Isakovića, u Ateljeu 212 ulogu Nenada u drami Duel, čiji je i autor, sa velikim Jovanom Milićevićem.
Na samom početku karijere piše svoje prvo autorsko delo – monodramu Led, koju igra preko 1000 puta po selima i gradovima Srbije i Jugoslavije i sa kojom postiže ogroman uspeh. Međutim, nakon odličnih kritika koje je dobio za svoje prve uloge na filmu, a posebno nakon izvanrednih reakcija publike – opredeljuje se da svoju karijeru primarno nastavi na filmu i televiziji. Od početka svoje bogate karijere filmsko-televizijskog glumca ostvario preko 100 uloga na filmu i na televiziji. Sarađivao je sa najznačajnim filmskim i televizijskim rediteljima kao što: Bulajić, Živojin Pavlović, Živko Nikolić, Hajrudin Krvavac, Aleksandar Đordjević, Šotra, Lazić, Ravasi, i drugi . Ostvario je izvanredne uloge u filmovima, tv dramama i serijama.
Na početku karijere Bajiću su veliku popularnost donele uloge Nedeljka Čabrinovića u "Atentatu u Sarajevu", Anđelka u filmu "Beštije" i uloga Dalibora u filmu i TV seriji "Partizanska Eskadrila", a proslavilla ga je uloga seoskog kovača Sekule kojeg je glumio u komedijama Dragoslava Lazića „Sekula i njegove žene“ (1986) „Sekula se opet ženi“ (1991) i „Treća sreća“ (1995).
Poseban pečat u glumačkoj karijeri Radoša Bajića dao je čuveni srpski reditelj i scenarista Živojin Žika Pavlović koji je Bajiću poverio dve glavne uloge u svojim kultnim filmovima "Na putu za Katangu" i "Dezerter".
Od 2006. godine pa sve do 2016.te, punih deset godina je na lokacijama u svom rodnom mestu u slivu Zapadne Morave i celoj Šumadiji snimao kultnu TV seriju koja je imala 101 epizodu „Selo gori, a baba se češlja“ koja je postigla ogromnu popularnost i ostvarila najveću gledanost u istoriji srpske telelvizije sa rejtingom od 39.5 i sherom od 72,6.
Nakon ogromnog uspeha sa TV serijom "Selo gori" Radoš Bajić postaje jedan od vodećih autora, scenrista i reditelja u srpskoj filmskoj i tv produciji i lider u kreiranju televizijskih serija na Javnom servisu RTS, gde realizuje tv serije "Ravna Gora", tv seriju "Psi laju vetar nosi", dokumentarno igranu seriju "Mitrski junaci srpske prošlosti". Takođe, 2017.godine započinje uspešnu saradnju sa najznčajnijom komercijalnom televizijom "PINK" na kojoj realizuje 70 epizoda tv serije "ŠIFRA DESPOT" koja je postigla veliku gledanost.
Kolumnista je dnevnih novina Politika i Blic gde uglavnom piše o društvenim temama[1].
Oženjen je suprugom Milenom. Ima dvoje dece, ćerku Jelenu i sina Nedeljka, dve unuke, Sofiju i Lenku i dva unuka Aleksandra i Filipa. Bajić živi u Beogradu i rodnom selu Medveđi kod Trstenika.
Filmografija glumca Radoš Bajić | |||
God. | Naziv | Uloga | |
---|---|---|---|
1970.-te | |||
1975. | Đavolje merdevine | ||
1975. | Sarajevski atentat | Nedeljko Čabrinović | |
1976. | Deca rastu noću | ||
1976. | Vrhovi Zelengore | Nenad | |
1977. | Beštije | Anđelko | |
1978. | Stići pre svitanja | Miloš Jovanović | |
1979. | Partizanska eskadrila | Dalibor | |
1979. | Radio Vihor zove Anđeliju | ||
1979. | Osvajanje slobode | Žuti | |
1980.-te | |||
1980. | Dragi moj Milovane Danojliću | ||
1981. | Žeđ | ||
1982. | Nastojanje | ||
1982. | Krojači džinsa | ||
1982. | Led | ||
1982. | Sabinjanke | ||
1983. | Mahovina na asfaltu | ||
1983. | Banović Strahinja | Boško Jugović | |
1984. | Sedefna ruža | ||
1984. | Otkos | Dobrivoje Krkić | |
1985. | Dvostruki udar | Stale | |
1985. | Crvena baraka | ||
1986. | Sekula i njegove žene | Sekula | |
1987. | Lutalica | Dule | |
1987. | Uvek spremne žene | Brašarac | |
1987. | Na putu za Katangu | Jova | |
1988. | Suncokreti | ||
1988. | Vanbračna putovanja | ||
1987-1988. | Vuk Karadžić | Sima Milutinović Sarajlija | |
1988. | Ortaci | Spasoje Kiković „Kiki“ | |
1989. | Pet hiljada metara sa preponama | ||
1990.-te | |||
1990. | Pokojnik | Policijski agent | |
1990. | Sveto mesto | Spira | |
1991. | Sekula se opet ženi | Sekula | |
1991. | Smrt gospođe Ministarke | pukovnik | |
1992. | Prvi put s ocem na jutrenje | kum Ilija | |
1992. | Dezerter | Aleksa | |
1993. | Napadač | Urednik na televiziji | |
1995. | Treća sreća | Sekula/Dragoljub | |
1999. | Belo odelo | vlasnik striptiz-bara | |
2000.-te | |||
2002. | Država mrtvih | Policijski komandir | |
2009. | Selo gori... i tako | Radašin | |
2010.-te | |||
2007-2011. | Selo gori, a baba se češlja (TV serija) | Radašin | |
2011. | Nova godina u Petlovcu | Radašin | |
2012. | Led | Stari Milivoje | |
2016. | Braća po babine linije | Radašin | |
2017. | Psi laju vetar nosi | Gladiola | |
2017. | Zaspanka za vojnike | Otac | |
2018. | Ubice mog oca | Deda |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.