Każdy inaczej widzi kolor. Jednemu będzie się wydawał ten sam śnieg biały, przy tymże oświeceniu, w miejscach jasnych niebieskawy, a w odcieniach żółtawy, czyli mówiąc technicznie, w świetle zimny, a w cieniach ciepły, drugiemu odwrotnie; gdy zaś obaj artyści, widząc kolor inaczej, stosunek wzajemny zabarwienia świateł i cieni jednakowo otrzymują, to ich obrazy będą pod względem kolorystycznym jednakowo dobre, chociaż widzieli kolor odwrotnie.
Ktoś widzi kolor zielony jako czerwony, a ja nigdy tego nie sprawdzę.
Autor: Stefan Kisielewski, Rzeczy najmniejsze, wyd. Michalineum, 1988, s. 85.
Któż o kolorach może mówić lepiej Niżeli właśnie my, poeci – ślepi.
Autor: Jan Sztaudynger, Nie tylko „Piórka”. Fraszki, wiersze, bajki, Wydawn. Łódzkie, 1986, s. 185.
Nasza egzystencja jest zależna od światła, światki zawdzięczamy swoje istnienie. Nasze zdrowie także zawdzięczamy słońcu (…), korzystamy też z innej wspaniałości, którą daje światło – z koloru.