Loading AI tools
(1895-1971) chirurg ortopeda, pułkownik WP Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Adam Wincenty Sołtysik (ur. 6 lipca 1895 w Lubatówce, zm. 3 marca 1971 w Saint George’s) – polski chirurg, podpułkownik lekarz Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1895 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 marca 1971 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
8 Batalion Sanitarny, |
Stanowiska |
lekarz |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Urodził się 6 lipca 1895[1][2] w rodzinie Antoniego (zm. 1935) i Anny z Dąbrowskich (1864–1962)[3]. Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika[4]. W listopadzie 1918 w stopniu podporucznika uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej, biorąc udział w walkach na II odcinku w pododcinku poczty na stanowisko nie tylko lekarza, ale także de facto adiutanta; przed 17 listopada został ranny i zastąpiony przez ppor. dr. Franciszka Kmietowicza[5][1]. Został awansowany na stopień kapitana lekarza w korpusie oficerów sanitarnych, grupie podlekarzy, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6]. W 1923 jako oficer nadetatowy 8 batalionu sanitarnego z Torunia i przydzielony na stanowisko lekarza Wyższej Szkoły Pilotów był odkomenderowany na studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[7]. Następnie został zweryfikowany w stopniu kapitana lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[8]. W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 6 batalionu sanitarnego we Lwowie był przydzielony do Szpitala Okręgowego Nr VI w tym mieście[9], w którym pracował w kolejnych latach 20 i 30. (po przemianowaniu: 6 Szpital Okręgowy)[10][11]. W tym okresie został awansowany na stopień majora lekarza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[12]. Według stanu z marca 1939 w stopniu podpułkownika był starszym ordynatorem oddziału chirurgicznego 6 Szpitala Okręgowego[13]. Był cenionym lekarzem chirurgiem[14][1]. Do 1939 wchodził w skład komitetu redakcyjnego czasopisma „Chirurg Polski”[15].
W okresie mobilizacji 1939 był przewidziany jako szef chirurgii szpitala ewakuacyjnego („EWA”)[16]. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 pracował jako naczelny chirurg w macierzystym 6 Szpitalu Okręgowym[16][17]. W późniejszym czasie był dowódcą 6 batalionu sanitarnego, wchodzącego w skład 6 Lwowskiej Dywizji Piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1941–1943. Po wojnie pracował na Bahamach, gdzie cieszył się uznaniem[14]. Zamieszkał w Saint George’s w państwie Grenada, gdzie zmarł 3 marca 1971[2][1].
Był żonaty z Zofią z Gordziewiczów (1898–1979), dla jej syna Jerzego Lerskiego był ojczymem[16][2][18]. Oboje mieli syna Jana Kantego Marka (1925–1979)[2][3].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.