(1232) Cortusa
planetoida Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
planetoida Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(1232) Cortusa (przedtem: (1232) 1931 TF2) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 259 dni w średniej odległości 3,19 au. Została odkryta 10 października 1931 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha.
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia |
10 października 1931 |
Numer kolejny |
1232 |
Oznaczenie tymczasowe |
1931 TF2 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu |
|
Półoś wielka |
3,1934 au |
Mimośród |
0,1252 |
Peryhelium |
2,7934 au |
Aphelium |
3,5935 au |
Okres obiegu wokół Słońca |
5 lat 259 dni 11 godzin |
Średnia prędkość |
16,66 km/s |
Inklinacja |
10,27° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica |
33,13 km |
Albedo |
0,13 |
Jasność absolutna |
10,2m |
Nazwa planetoidy pochodzi od łacińskiej nazwy zarzyczki, rośliny z rodziny pierwiosnkowatych.
Pierwsze litery nazw planetoid od numeru 1227 do 1234 (G.eranium, Scabiosa, Tilia, Riceia, Auricula, Cortusa, Kobresia, Elyna) odnoszą się do niemieckiego astronoma Gustawa Stracke (G. Stracke), który obliczył ich orbity, lecz poprosił, by żadna z planetoid nie była nazwana jego nazwiskiem.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.