Wikipedysta:Pytek125/brudnopis/Sámuel Brassai
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Sámuel Brassai (ur. 15 czerwca 1800 w Torockó lub Torockószentgyörgy, zm. 24 czerwca 1897 w Koloszwarze) – węgierski językoznawca, filozof, przyrodnik, „ostatni erudyta z Siedmiogrodu”. Zajmował się geografią, historią, statystyki, ekonomii, zagadnień z teorii muzyki, estetyki, krytyki artystycznej.
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia |
15 czerwca 1800 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||
|
Młody Brassai już w rodzinnym domu uczył się muzyki, nauk przyrodniczych i języka niemieckiego.
W 1834 roku przeniósł się do Koloszwaru, gdzie założył i wydawał w celach edukacyjnych gazetę Vasárnapi Újság. W 1837 roku został wykładowcą w unitariańskiej szkole wyższej w Koloszwarze i prowadził wykłady z historii i geografii, a później także z matematyki i nauk przyrodniczych. W 1845 roku został profesorem filozofii. Jego działalność związana jest z 1841 r. przyjętą reformą edukacji, w których językiem nauczania była łacina, a nie tylko język węgierski. W 1848 roku został wykładowcą w Akademii Wojskowej Cesarzowej Ludwiki (Ludoviceum).
W roku 1850 przeniósł się do Budapesztu, gdzie mieszkał aż do 1859 roku udzielając prywatnych lekcji. Potem wrócił do Koloszwaru, gdzie ponownie w unitariańskiej szkole wyższej wykładał filozofię i matematykę. W tym samym czasie zaproszony przez Towarzystwo Muzeum Siedmiogrodzkiego (węg. Erdélyi Múzeum-Egyesület) został kustoszem jego zbiorów przyrodniczych i dyrektorem. W 1872 roku w Koloszwarze otworzono uniwersytet, na którym Brassai wykładał matematykę elementarną. W latach 1875–1876 był dziekanem wydziału matematyki i nauk ścisłych, a w latach 1879–1880 był rektorem tej szkoły. W 1884 roku przeszedł na emeryturę.