![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Upadek_%25C5%2582a%25C5%2584cuszkowy.svg/langpl-640px-Upadek_%25C5%2582a%25C5%2584cuszkowy.svg.png&w=640&q=50)
Upadek łańcuszkowy
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Upadek łańcuszkowy – spadek na ciało niebieskie grupy meteoroidów, które przed upadkiem poruszają się w przestrzeni kosmicznej po tej samej orbicie. Miejsca spadków materii kosmicznej w upadku łańcuszkowym układają się wzdłuż łuku koła małego danego ciała niebieskiego.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Upadek_%C5%82a%C5%84cuszkowy.svg/640px-Upadek_%C5%82a%C5%84cuszkowy.svg.png)
Wektory prędkości wszystkich meteorytów są do siebie równoległe i raczej nie stanowią stycznych do łuku koła małego upadku łańcuszkowego. W upadku łańcuszkowym meteoryty, w odróżnieniu od deszczu meteorytowego, spadają w dużo większych odległościach od siebie (setki lub tysiące kilometrów). Termin upadku łańcuszkowego został wprowadzony do meteorytyki w 1868 roku przez A. Brezinę. Termin ten może odnosić się również do upadku na powierzchnię planety fragmentów rozerwanego jądra komety, czego przykładem jest kometa Shoemaker-Levy 9.