![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Bf_110_SM.jpg/640px-Bf_110_SM.jpg&w=640&q=50)
Schräge Musik
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Schräge Musik – nazwa kodowa systemu uzbrojenia niemieckich nocnych myśliwców, stosowanego podczas II wojny światowej, w postaci działek lotniczych zamontowanych na grzbiecie samolotu i strzelających skośnie do góry. Pozwalało ono na zbliżenie się i zaatakowanie bombowców nocnych od spodu w miejscu, gdzie nie było defensywnego uzbrojenia, a zauważenie myśliwca było mało prawdopodobne. Sama nazwa schräge Musik lub schräge Nachtmusik była pierwotnie określeniem nadanym przez propagandę nazistowską muzyce jazzowej i jej zastosowanie było grą słów – dosłownie schräg oznacza krzywy, ukośny, pochyły, a w przypadku muzyki również dziwne/nieczyste brzmienie.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Bf_110_SM.jpg/320px-Bf_110_SM.jpg)
Przed wprowadzeniem systemu Schräge Musik nocne myśliwce miały uzbrojenie montowane w klasyczny sposób, w części nosowej. Naprowadzane radarem myśliwce zbliżały się zazwyczaj od tyłu bombowca wyposażonego w silnie uzbrojoną wieżyczkę strzelecką na ogonie. Ponadto wieżyczka ta służyła także za stanowisko obserwacyjne i w przypadku zauważenia nocnego myśliwca, pilot bombowca mógł poprzez manewrowanie uciec z zasięgu radaru myśliwca.
W celu uniknięcia zauważenia z wieżyczki ogonowej bombowca, piloci nocnych myśliwców podchodzili do celu na pułapie niższym o 500 metrów, a nie bezpośrednio z tyłu. W decydującym momencie pilot myśliwca podrywał samolot otwierając ogień do celu. Był to jednak dość trudny manewr, gdyż wznoszący się myśliwiec zwalniał, co utrudniało celowanie do bombowca. Ponadto manewr taki stwarzał niebezpieczeństwo kolizji.