Rozdzielne ładowanie
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Rozdzielne ładowanie – rodzaj ładowania broni palnej, w którym elementy stanowiące amunicję nie są połączone w integralną całość (jak w naboju zespolonym) i muszą być umieszczane w broni oddzielnie[1][2].
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/Scheme_of_boating_cannon.gif/220px-Scheme_of_boating_cannon.gif)
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Rozdzielne_%C5%82adowanie_-_elementy.jpg/640px-Rozdzielne_%C5%82adowanie_-_elementy.jpg)
1) kula armatnia
2) przybitka
3) worek z ładunkiem miotającym
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/2019_Patrony_kalibru_.44.jpg/640px-2019_Patrony_kalibru_.44.jpg)
System powszechnie stosowany w historycznej broni odprzodowej do II połowy XIX w. Współcześnie zarzucony, jednak niekiedy stosowany jeszcze w niektórych typach dział dużego kalibru (zob. nabój składany)[1][2]. Wadą tego systemu jest dłuższy proces ładowania spowodowany koniecznością umieszczenia dwóch, a czasami więcej elementów w celu przygotowania broni do strzału, zaś zaletą możliwość lepszego dobierania ilości materiału miotającego w zależności od konkretnej sytuacji.