Reprezentacja Kataru w piłce nożnej mężczyzn
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Reprezentacja Kataru w piłce nożnej – zespół grający pod egidą Katarskiego Związku Piłki Nożnej (Qatar Football Assoctation).
Przydomek |
العنابي, Al-Annabi The Maroons (Kasztanowaci) | ||
---|---|---|---|
Związek |
Katarski Związek Piłki Nożnej | ||
Trener |
Tintín Márquez | ||
Skrót FIFA |
QAT | ||
Ranking FIFA |
| ||
Miejsce w rankingu Elo |
24. (1 lutego 2019) (1772 pkt.) | ||
Zawodnicy | |||
Kapitan | |||
Najwięcej występów |
Hassan Al-Haydos (175) | ||
Najwięcej bramek |
Almoez Ali (47) | ||
Mecze | |||
Pierwszy mecz![]() ![]() (Manama, Bahrajn, 27 marca 1970) | |||
Najwyższe zwycięstwo![]() ![]() (Ad-Dauha, Katar, 3 września 2015) | |||
Najwyższa porażka![]() ![]() (Kuwejt, Kuwejt, 8 stycznia 1973) | |||
Medale | |||
Mistrzostwa Azji | |||
| |||
| |||
Strona internetowa | |||
|
Swój pierwszy, inauguracyjny mecz, drużyna narodowa Kataru rozegrała z Bahrajnem, przegrywając 1:2. 10 lat później reprezentacja zakwalifikowała się do Pucharu Azji, na których występowała do tej pory dziewięć razy. Zespół nigdy w swojej historii nie awansował z gier eliminacyjnych do finałów MŚ. Został gospodarzem imprezy w 2022 roku, będąc pierwszym organizatorem-debiutantem mundialu od 1934 roku (czyli drugiej edycji mistrzostw, od trzeciej imprezy wszyscy kolejni gospodarze aż do Kataru mieli już wcześniej na koncie przynajmniej jeden występ).
Przełomowym momentem reprezentacji Kataru był Puchar Azji 2019. Drużyna zdobyła mistrzostwo, zostając jednocześnie Mistrzem Azji. Tytuł zapewnił im awans do Puchar Konfederacji 2021. Zdobycie Pucharu Azji to pierwszy sukces drużyny od początku jej istnienia.
Swój udział na Mistrzostwach Świata 2022 Katar zakończył na fazie grupowej[1], będąc pierwszym gospodarzem w historii, który zakończył turniej bez zdobycia ani jednego punktu[2][3]. Katar zajął ostatnie 32 miejsce na mistrzostwach świata u siebie.
Od 2017 do 2022 trenerem kadry Kataru był Félix Sánchez Bas[4][5], prowadził reprezentację m.in. na mundialu 2022[6]. Jego następcą został Bruno Pinheiro[7].