Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rejon ordyński (ros Ордынский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.
Rejon | |||||
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Siedziba | |||||
Powierzchnia |
4 389 km² | ||||
Populacja (2010) • liczba ludności |
| ||||
• gęstość |
8,96 os./km² | ||||
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego![]() | |||||
Strona internetowa |
Pierwsze wzmianki o wsi Ordynskoje i o napływie rosyjskojęzycznej ludności na ziemie dzisiejszego rejonu ordyńskiego pochodzą z 1721 roku[2]. Od końca XVIII wieku i przez cały wiek XIX na te tereny napływają osadnicy z centralnych i zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego[3]. Administracyjnie ziemie te podlegały pod zarząd guberni tomskiej, a na przełomie XIX i XX wieku wieś Ordynskoje i otaczające ją ziemie uchodziły za najbogatsze w całej guberni[3]. Ludność zajmowała się głównie rolnictwem i hodowlą zwierząt[3]. Wytwarzano tu także wozy oraz inne pojazdy i wagony, a także zajmowano się kowalstwem[4]. W 1917 roku centrum tych ziem liczyło 5 tysięcy mieszkańców, a zabudowa składała się głównie z jednopiętrowych drewnianych domów[3]. W 1918 roku powstał pierwszy szpital w regionie[3]. W okresie rosyjskiej wojny domowej ziemie te zajmują początkowa wojska wierne rządowi, na którego czele stał admirał Aleksandr Kołczak, a następnie przechodzą w ręce bolszewików. Władza sowiecka oficjalnie ustanawia rejon ordyński 25 maja 1925 roku[2]. Jego granice będą w kolejnych dziesięcioleciach, w następstwie następujących reform sowieckiego podziału administracyjnego, wielokrotnie się zmieniać[4]. Od 1937 roku przynależy oficjalnie do obwodu nowosybirskiego. W 1934 roku zaczyna ukazywać się rejonowa gazeta, a w 1936 roku otwarto rejonową bibliotekę[3]. W latach trzydziestych XX wieku rejon ordyński przechodzi przez politykę forsownej stalinowskiej kolektywizacji[5]. W latach pięćdziesiątych rozpoczęto przygotowania do przesiedlenia ludności z Ordynskoje i innych osiedli rejonu, z uwagi na stworzenie Zbiornika Nowosybirskiego[3]. Ostatecznie proces zalania ziem i transfery ludności został przeprowadzony w 1956 roku, a data ta jest określana jako nowy "rok narodzin" Ordynskoje, a zarazem całego tego obszaru[3]. Zalanie sporego obszaru rejonu spowodowało utratę wielu pól uprawnych oraz lasów[4]. W 1986 roku otwarto rejonowe muzeum oraz galerię sztuki[3].
Rejon ordyński położony jest w południowej części obwodu nowosybirskiego w odległości 105 kilometrów od jego stolicy, Nowosybirska[6]. Przez jego teren przebiega trasa z Nowosybirska do Pawłodaru. Rejon podzielony jest na dwie części przez Zbiornik Nowosybirski[2]. Część rejonu dostępna jest latem jedynie przez połączenie promowe, a zimą poprzez drogę wytyczoną na zamarzniętej tafli zbiornika[7]. W lasach żyją stada łosi[7], a same tereny są bogate w zasoby wodne, przecina je 16 mniejszych lub większych rzek[2]. Rejon posiada także zasoby naturalne, głównie gliny i wapienia, ale także tytanitu i cyrkonu[2]. W gospodarce rejonu ordyńskiego dominuje głównie rolnictwo[8]. Tereny pod uprawę zajmują 54% całości terytorium rejonu[6]. Sektor rolniczy pracę znajduje ponad 20% całości zatrudnionych mieszkańców rejonu[8]. W 2010 roku wartość wyprodukowanych towarów na ziemi ordyńskiej wyniosło 2,3 miliardy rubli[8]. W tym samym roku zebrano 185 500 ton różnych zbóż, a ważnym elementem sektora rolniczego jest także produkcja mięsa i mleka[8]. Przemysł regionu skupia się głównie na przetwórstwie produktów żywnościowych, a także obróbce materiałów drzewnych[9]. Zdecydowanie dominuje przetwórstwo, które stanowi aż 72,2% całości produkcji[9]. 11,4% skupia przemysł drzewny, a pozostałe 16,4% pozostałe dziedziny[9]. W 2010 roku w gospodarkę rejonu ordyńskiego zainwestowano łącznie 445,8 milionów rubli[10]. Łącznie na terenie rejonu działają 43 zakłady przemysłowe różnego typu[2].
Łączna długość dróg w regionie wynosi 637,5 kilometrów, jednakże jedynie 32% z nich to drogi o utwardzonej nawierzchni[2]. Działają tu 32 publiczne szkoły różnego szczebla, 40 różnych klubów kulturalnych oraz 29 oddziałów bibliotecznych[6]. Opiekę zdrowotną zapewniają 2 szpitale rejonowe oraz 9 mniejszych klinik medycznych różnego typu[6]. Według danych federalnych liczba mieszkańców w 2010 roku wyniosła 39 100[1]. Nie jest to duży spadek, gdyż w 1998 roku na tym terenie żyło 40 500 ludzi[6]. W przekroju narodowościowym dominują Rosjanie, którzy stanowią 93% całości populacji[6]. Pozostałe 7% składa się z Ukraińców, Niemców, Kazachów i reprezentantów innych narodów[6]. Władze przewidują, że liczba ludności nie będzie drastycznie się zmieniać[11]. W 2015 roku populacja ma wynieść około 39 800 ludzi, a w 2020 roku ma nieznacznie wzrosnąć do poziomu 41 tysięcy mieszkańców[11]. Przeciętna średnia pensja na terenie rejonu ordyńskiego w 2009 roku wyniosła 11 101 rubli[11].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.