Psamathe (księżyc)
księżyc Neptuna / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Psamathe (Neptun X) – księżyc Neptuna. Odkrył go 29 sierpnia 2003 roku zespół astronomów w składzie: Scott Sheppard, David Jewitt i Jan Kleyna, przy pomocy teleskopu Subaru na Hawajach[1]. Księżyc uzyskał tymczasowe oznaczenie S/2003 N 1[1]. Jego nazwa pochodzi od jednej z nereid w mitologii greckiej[1].
![]() Zdjęcie ukazujące księżyc Psamathe | |||
Planeta | |||
---|---|---|---|
Odkrywca | |||
Data odkrycia |
29 sierpnia 2003[1] | ||
Tymczasowe oznaczenie |
S/2003 N 1 | ||
Charakterystyka orbity | |||
Półoś wielka |
46 705 000 km[2] | ||
Mimośród |
0,4617[2] | ||
Okres obiegu |
9128,74 d[2] | ||
Nachylenie do ekliptyki |
137,679°[2] | ||
Długość węzła wstępującego |
298,074°[2] | ||
Argument perycentrum |
144,158°[2] | ||
Anomalia średnia |
190,027°[2] | ||
Własności fizyczne | |||
Średnica równikowa |
40 km[3] | ||
Powierzchnia |
5026 km²[3] | ||
Objętość |
33 510 km³[3] | ||
Masa |
1,4987 × 1016 kg[3] | ||
Średnia gęstość |
1,5 g/cm³[3] | ||
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni |
0,003 m/s²[3] | ||
Prędkość ucieczki |
10 m/s (36 km/h[3]) | ||
Albedo |
0,04[3] | ||
Jasność obserwowana (z Ziemi) |
|||
|
Psamathe krąży wokół Neptuna po mocno ekscentrycznej orbicie, której półoś wielka wynosi 46,7 miliona km[2], przeciwnie do kierunku obrotu planety wokół własnej osi (jest to tzw. orbita wsteczna)[1]. Jest jednym z najbardziej oddalonych od planety macierzystej księżyców w całym Układzie Słonecznym (dalej od niego krąży tylko inny księżyc Neptuna – Neso)[2]. Jedno okrążenie zajmuje Psamathe ok. 25 lat[2]. Podobieństwo orbit Psamathe i Neso sugeruje, że mogły one powstać w wyniku rozpadu jednego większego księżyca miliardy lat temu[1].