Loading AI tools
amerykański aktor i restaurator Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Patrick Wisdom O’Neal (ur. 26 września 1927 w Ocala, zm. 9 września 1994 na Manhattanie) – amerykański aktor i restaurator.
Urodził się w Ocala na Florydzie jako syn Marthy Hearn i Coke’a Wisdoma O’Neala[1]. Po ukończeniu Ocala High School i Riverside Military Academy w Gainesville w stanie Georgia, rozpoczął studia aktorskie na wydziale dramatycznym University of Florida w Gainesville[2]. W tym okresie był związany z zespołem teatralnym Florida Players.
Po uzyskaniu stopnia licencjata O’Neal zaciągnął się do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych i brał udział w wojnie koreańskiej. W jej trakcie reżyserował krótkie filmy szkoleniowe. Po 15 miesiącach służby powrócił do Nowego Jorku i studiował w Actors Studio i Neighborhood Playhouse[3].
W 1951 po raz pierwszy wystąpił na małym ekranie w serialu telewizyjnym NBC Robert Montgomery zaprasza. Przez całe dziesięciolecia głównym polem jego działalności aktorskiej była telewizja, gdzie na ogół grał role epizodyczne. W 1958 debiutował na Off-Broadwayu w roli Waltera Schwarza w przedstawieniu Lulu[4]. W 1961 trafił na Broadway grając Fredericka Wohlmutha w Dalekim kraju i wielebnego T. Lawrence’a Shannona w Nocy iguany Tennessee Williamsa[5] z Bette Davis. W 1963 powrócił na Off-Broadway w sztuce J.P. Donleavya Ginger Man[4], gdzie w roli Sebastiana Balfe’a Dangerfielda pokazał się jako „czarujący i zabawny, pomimo całej swojej krnąbrności, okrucieństwa i nieszczerości”[3].
Według autorów The Film Encyclopedia, ponad 40–letnia kariera Patricka O’Neala to niemal wyłącznie „niesympatyczne role drugoplanowe”[6]. W odcinku serialu kryminalnego Columbo (1972) – pt. „Plan morderstwa” (Blueprint for Murder) wcielił się w morderczego architekta. John Huston chciał, aby zagrał główną rolę w dramacie W zwierciadle złotego oka po śmierci pierwszego wyboru, Montgomery’ego Clifta; jednak ostatecznie przyjął tę rolę Marlon Brando. Następnie Huston obsadził O’Neala w filmach – dreszczowcu szpiegowskim List na Kreml (The Kremlin Letter, 1970) w roli Charlesa Rone’a[7], agenta amerykańskiej organizacji szpiegowskiej, zaangażowanego w polowanie na list wysłany przez Amerykanów na Kreml, i dramacie krótkometrażowym Niepodległość (Independence, 1976) w roli George’a Washingtona[8], a O’Neal zagrał także reżysera filmowego bardzo podobnego do Hustona w melodramacie Sydneya Pollacka Tacy byliśmy (1973)[9].
W 1963 O’Neal i jego brat Michael otworzyli restaurację o nazwie Ginger Man w pobliżu Lincoln Center na Manhattanie[8].
Zmarł w Saint Vincent’s Catholic Medical Centers w Nowym Jorku na niewydolność oddechową w wieku 66 lat[3][8]. W chwili śmierci cierpiał również na raka płuc i gruźlicę[10].
12 stycznia 1957 zawarł związek małżeński z Cynthią Baxter, z którą miał dwóch synów – Maximiliana i Fitzjohna[3].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.