Okręty podwodne typu R-1
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Okręty podwodne typu R-1 – seria niewielkich amerykańskich okrętów podwodnych z okresu międzywojennego wybudowanych dla marynarki amerykańskiej oraz Peru, których konstrukcje różniły się w pewnym stopniu, w zależności od producenta partii jednostek. Jednokadłubowe okręty wybudowane przez stocznię Electric Boat był zbliżone konstrukcyjnie do jednostek typu O z dodatkiem wyrzutni torpedowych kalibru 21" (533 mm) oraz stałym działem. Okręty wybudowane dla Peru zostały zbudowane z wykorzystaniem materiałów zgromadzonych dla anulowanych jednostek typu S. Okręty te zostały na nowo wyposażone w latach 1935-1936 oraz 1955-1956, a także zmieniono ich nazwy na „Islay”, „Casma”, „Pacocha” i „Arica” w 1957 roku, po czym wycofano ze służby w roku 1960.
![]() | |||
Kraj budowy | |||
---|---|---|---|
Projekt |
EB77A | ||
Stocznia |
Fore River Shipyard (R-1 to R-14) | ||
Użytkownicy |
| ||
Uzbrojenie: | |||
8 torped, działo kal. 76 mm | |||
Wyrzutnie torpedowe: • dziobowe |
| ||
Załoga |
29 oficerów i marynarzy | ||
Wyporność: | |||
• na powierzchni |
578 ton | ||
• w zanurzeniu |
691 ton | ||
Długość |
56,74 metra | ||
Szerokość |
5,5 metra | ||
Prędkość: • na powierzchni • w zanurzeniu |
| ||
Zasięg: | |||
• na powierzchni |
4700 Mm @ 6 węzłów (powierzchnia) | ||
|
R-6 został pocięty w 1936 roku, pozostałe jednostki jednak przetrwały do drugiej wojny światowej. R-3, R-17 i R-19 zostały przekazane Royal Navy w ramach Lend-Lease, po czym zmieniono ich oznaczenie na P-511, P-512 i P-514 (przypadkowo staranowany przez trałowiec „Georgian” 21 czerwca 1942 roku). R-12 służący do celów szkoleniowych 12 czerwca 1943 roku zatonął w pobliżu Key West. Pozostałe jednostki zostały pocięte w roku 1946.