![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Vyshny_Volochek_Kazan_monastery.jpg/640px-Vyshny_Volochek_Kazan_monastery.jpg&w=640&q=50)
Monaster Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Wysznim Wołoczoku
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Monaster Kazańskiej Ikony Matki Bożej – żeński klasztor prawosławny w Wysznim Wołoczoku, w eparchii twerskiej.
![]() Widok ogólny (stan na 2010) | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Miejscowość | |||
Kościół | |||
Rodzaj klasztoru |
żeński | ||
Eparchia | |||
Ihumenia |
Teodora (Pilipczuk) | ||
Klauzura |
nie | ||
Liczba mnichów (2008) |
6 | ||
Obiekty sakralne | |||
Sobór |
Kazańskiej Ikony Matki Bożej | ||
Założyciel klasztoru |
Dosytea (Sałtykowa) | ||
Styl | |||
Materiał budowlany | |||
Data budowy |
1872–1901 | ||
Data zamknięcia |
1919 | ||
Data reaktywacji |
1991 | ||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Klasztor założyła w 1881 mniszka Dosytea (Sałtykowa), która w momencie jego powstania stała na czele wspólnoty liczącej 24 siostry. Zabudowania klasztorne wzniesiono w stylu rosyjsko-bizantyjskim; inwestycję tę sfinansowali prywatni ofiarodawcy. W 1882 ukończone zostały prace nad głównym soborem, poświęconym Kazańskiej Ikonie Matki Bożej, zaprojektowanym przez A. Kaminskiego. Zakonnice prowadziły szpital na osiem osób, przy którym wzniesiono cerkiew Bogolubskiej Ikony Matki Bożej. W miarę wzrostu liczby mniszek kompleks klasztorny był rozbudowywany: powstawały zabudowania mieszkalne, pracownia ikonopisarska, dom przełożonej oraz budynki gospodarskie, wreszcie cerkwie św. Efrema Syryjczyka i św. Neonili oraz św. Eliasza i św. Pantelejmona. Jeszcze w latach 1897–1901 powstał drugi sobór pod wezwaniem Andronikowskiej Ikony Matki Bożej, następnie zaś dom pielgrzyma, przytułek oraz refektarz. Pod ścianą soboru urządzono cmentarz dla zmarłych mniszek, sad i ogród. Na początku XX wieku monaster w Wysznim Wołoczku był największym klasztorem żeńskim w eparchii twerskiej i kaszyńskiej, licząc 600 zakonnic.
Klasztor był celem licznych pielgrzymek członków rodziny carskiej, w tym Aleksandra III z żoną Marią Fiodorowną. Do klasztoru w Wysznim Wołoczku pielgrzymował również późniejszy święty ks. Jan Siergijew. Monaster został skasowany w 1919, a w jego zabudowaniach rozmieszczono jednostkę wojskową. W czasach radzieckich zniszczone zostały sad, ogród i cmentarz klasztorny. Z cerkwi monasterskich zdjęto kopuły i usunięto z nich całe wyposażenie.
29 stycznia 1991 dekretem biskupa twerskiego i kaszyńskiego Wiktora (Olejnika), potwierdzonym przez Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego monaster został reaktywowany. Obowiązki jego przełożonej pełni igumenia Teodora (Pilipczuk), która stoi na czele wspólnoty liczącej 11 mniszek i posłusznic. Zabudowania klasztoru są nadal w remoncie. W klasztorze obowiązuje reguła skitu, co ogranicza kontakt mniszek ze światem zewnętrznym – dla osób spoza monasteru otwarta jest jedynie jedna z jego cerkwi, wyłącznie w czasie niedzielnej Świętej Liturgii.