Młyn lodowcowy
pionowy kanał w masie lodowca / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Młyn lodowcowy – otwór w lodzie o spiralnie uformowanych ścianach, który powstał w wyniku działania wód roztopowych spływających z powierzchni lodowca lub ze szczeliny. Spływająca woda wprawia w ruch kolisty odłamki skał o różnej wielkości ziaren, które poszerzają i pogłębiają młyn lodowcowy, a przy tym same ulegają wygładzeniu i zaokrągleniu[1].
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Glaciar_moulin.svg/640px-Glaciar_moulin.svg.png)
Młyny lodowcowe mogą osiągać średnice do 20 metrów i powstają najczęściej na płaskich fragmentach lodowca, na których występują poziome szczeliny lodowcowe. Mogą sięgać do dna lodowca na głębokość kilkuset metrów[2].
W glacjologii młyny lodowcowe odgrywają poważną rolę, ponieważ przez nie można łatwo dostać się do wnętrza lodowca[3]. Określenie młyn pochodzi od mielącego, zwykle rotującego wypływu wody roztopowej.
Pozostałością po młynach lodowcowych pochodzących z epoki lodowcowej są garnce lodowcowe powstałe w wyniku erozji w skalnym podłożu, które można spotkać na całym obszarze niegdyś pokrytym lodowcem[4].