Loading AI tools
dominująca linia spektralna w spektrum emisyjnym sodu Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Linia D sodu, zwana też dubletem sodowym, to światło, które można traktować w pierwszym przybliżeniu jako światło monochromatyczne, o długości fali 589 nm[1].
Sód i jego związki umieszczone w płomieniu bądź łuku elektrycznym emitują intensywnie żółte światło, które składa się w większości z linii D (por. lampa sodowa, widmo emisyjne liniowe). Ta barwa światła jest zbliżona do maksymalnej czułości oka ludzkiego.
Dokładniejsza analiza widmowa wykazuje, że linia D sodu składa się z dwóch linii (stąd nazwa dublet sodowy), leżących blisko siebie (o długościach fali 589,592 nm oraz 588,995 nm). Linie te pochodzą od przejść elektronowych między termami wzbudzonymi sodu 2P3/2 i 2P1/2 a termem podstawowym 2S1/2. Obecność dwóch linii zamiast jednej wynika z rozszczepienia termu 2P na dwa termy 2P1/2 i 2P3/2, co jest przykładem sprzężenia spinowo-orbitalnego.
Linia D sodu należy do tak zwanych linii Fraunhofera.
Historycznie linię D sodu wykorzystywano do licznych eksperymentów spektroskopowych. W 1896 roku Zeeman badając linie emisyjne D sodu odkrył ich rozszczepienie w polu magnetycznym zwane obecnie efektem Zeemana.
Niektóre parametry fizykochemiczne jak współczynnik załamania światła czy skręcalność właściwa określa się tylko wyjątkowo dla innych długości fali.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.