Kodeks Watykański Gr. 354
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Codex Vaticanus Gr. 354, oznaczany symbolami S albo 028 (Gregory-Aland), ε 89 (von Soden)[1][2] – grecki kodeks majuskułowy Nowego Testamentu zawierający tekst czterech Ewangelii. Kolofon kodeksu informuje, że rękopis powstał w 949 roku, a sporządzony został przez mnicha o imieniu Michał. Ten rękopis jest jednym z najstarszych posiadających datę greckich rękopisów Nowego Testamentu i zarazem jedynym odatowanym przez skrybę kodeksem majuskułowym[3].
Strona kodeksu z tekstem Łk 17,34-18,8 | |||
Oznaczenie |
S | ||
---|---|---|---|
Data powstania |
949 | ||
Rodzaj | |||
Numer |
028 | ||
Zawartość |
Ewangelie | ||
Język |
grecki | ||
Rozmiary |
36 × 24 cm | ||
Typ tekstu | |||
Kategoria |
V | ||
Miejsce przechowywania | |||
|
Rękopis był często cytowany w XIX-wiecznych wydaniach Nowego Testamentu. Dzisiaj jego tekst nie jest wysoko oceniany przez krytyków tekstu i w efekcie jest rzadko cytowany we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Rękopis cytuje zaginiony fragment dzieła Klemensa Aleksandryjskiego – Hypotyposes. Rękopis został przystosowany do użytku liturgicznego.