![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Dolgorukiy_titularnik.jpg/640px-Dolgorukiy_titularnik.jpg&w=640&q=50)
Jerzy Dołgoruki
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Jerzy I Dołgoruki, (ros. Юрий Долгорукий, Jurij Dołgorukij; ur. w latach 90. XI wieku, zm. 15 maja 1157) – kniaź rostowsko-suzdalski (od 1117) oraz wielki książę kijowski (1155–1157), szósty syn Włodzimierza II Monomacha. Uznawany za założyciela Moskwy.
![]() |
Ten artykuł dotyczy Jerzego Dołgorukiego. Zobacz też: inne osoby o nazwisku Dołgoruki i rosyjski atomowy okręt podwodny Jurij Dołgorukij. |
Ten artykuł od 2017-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() | |
książę rostowsko-suzdalski | |
wielki książę kijowski | |
Okres |
od 1149 |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
wielki książę kijowski | |
Okres |
od 1155 |
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia |
lata 90. XI wieku |
Data śmierci |
15 maja 1157 |
Ojciec | |
Rodzeństwo | |
Żona |
1. NN< |
Dzieci |
Andrzej I Bogolubski, |
Do śmierci ojca w 1125 r. rządził Księstwem Włodzimiersko-Suzdalskim. W 1125 r. przeniósł stolicę Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego z Rostowa do Suzdala. Po 1132 r. ruszył na podboje na południe, zajmując Perejasław oraz Kijów.
Założył szereg twierdz oraz miast, m.in. Dubnę, Twer, Peresław Zaleski, także miasta takie jak Moskwa, otoczona fosą oraz drewnianą palisadą (1156) oraz Dmitrów, założony w 1154 roku.
W 1149 r. rozbił wojska wielkiego księcia Izjasława II i oblegał Kijów, jednak został zmuszony do powrotu do Suzdala. Powrócił w 1155 r. i zajął miasto.
Miał synów: Andrzeja, Michała, Wsiewołoda.
W 1157 r. został otruty podczas uczty przez kijowskich bojarów, a jego suzdalskich rycerzy wymordowano. Pochowany w cerkwi Spaskiej na Berestowie.
Przydomek Dołgoruki (Długoręki) nadano mu z powodu powtarzających się prób opanowania posiadłości południoworuskich.
W 1998 r. powstał film historyczny oparty na motywach jego życia pt. Knyaz Juriy Dolgorukiy (Князь Юрий Долгорукий) w reż. Siergieja Tarasowa.