Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Interflug (niem. Interflug Gesellschaft für internationalen Flugverkehr m.b.H.) – wschodnioniemieckie państwowe linie lotnicze istniejące w latach 1958-1991. Jako jedyne państwowe przedsiębiorstwo nie było częścią Volkseigener Betrieb[1].
W roku 1945, po zakończeniu II wojny światowej zlikwidowano przedwojenne niemieckie linie lotnicze o nazwie Deutsche Luft Hansa A.G[1][2]. Obydwa nowo powstałe państwa niemieckie – NRD i RFN – musiały tworzyć swe linie lotnicze od podstaw. Niemcy Zachodnie już w roku 1954 wykupiły markę i logo przedwojennych linii z masy likwidacyjnej. Rok później również NRD utworzyła linie lotnicze pod tą samą nazwą. Ich działalność na Zachodzie była jednak utrudniona ze względu na bezprawne korzystanie z marki. Aby obejść ten problem w roku 1958 utworzono drugie linie lotnicze – Interflug. Początkowo obydwie spółki działały równolegle. Zdelelegalizowaną wschodnioniemiecką Lufthansę zlikwidowano dopiero w roku 1963. Jej majątek przejęła spółka Interflug.
W pierwszych latach korzystano z radzieckich dwusilnikowych samolotów o napędzie tłokowym Ił-14. Od roku 1960 na liniach Interflug latały również czterosilnikowe samoloty Ił-18 – umożliwiały one bezpośredni lot z Berlina Wschodniego do Moskwy (przedtem konieczne było międzylądowanie w Wilnie). W roku 1968 wprowadzono dwusilnikowe samoloty odrzutowe Tu-134 – latały one na trasach krótko- i średniodystansowych. Po wprowadzeniu czterosilnikowego samolotu Ił-62 w latach siedemdziesiątych podjęto loty długodystansowe na Kubę i do Wietnamu. W połowie lat siedemdziesiątych siatka połączeń obejmowała ponadto wszystkie socjalistyczne kraje Europy, Skandynawię, Austrię, Belgię, Afrykę północną i Bliski Wschód. Do Niemiec Zachodnich nie latano, głównie ze względu na sprzeciw mocarstw zachodnich[3].
W latach osiemdziesiątych samoloty produkcji radzieckiej sprawiały poważne problemy[4]. Potrzebowały bardzo dużo paliwa lotniczego, tak iż przy stale rosnących cenach loty stawały się nieopłacalne[4]. Radzieckie samoloty długodystansowe Ił-62 nie zawsze były w stanie dolecieć na Kubę bez międzylądowania. Niekiedy warunki pogodowe zmuszały do międzylądowania w Kanadzie – niektórzy pasażerowie wykorzystywali tę okazję do ucieczki na Zachód. Ponadto samoloty produkcji radzieckiej były bardzo hałaśliwe, tak iż z czasem zaczęły przekraczać coraz bardziej restrykcyjne normy na lotniskach w krajach zachodnich[3]. W związku z tym w roku 1989 linie Interflug zakupiły trzy samoloty A310 firmy Airbus.
Na liniach krajowych latały początkowo niewielkie samoloty An-2, później zaś An-24. Ze względu na malejącą liczbę pasażerów połączenia krajowe zlikwidowano w roku 1975. Linie Interflug przeprowadzały również loty czarterowe, szczególnie dla mieszkańców Berlina Zachodniego, ale także dla własnych obywateli udających się na urlop do kurortów czarnomorskich.
Tuż po zjednoczeniu Niemiec, Lufthansa zamierzała przejąć linie Interflug, do której nie doszło ze względu na przepisy antymonopolowe. Kooperacją zainteresowane były również linie British Airways, jednak ostatecznie zdecydowano się na likwidację spółki. Ostatni lot odbył się 30 kwietnia 1991 na trasie Berlin–Wiedeń. Samoloty Airbus A310 przejął rząd niemiecki – dwa z nich były maszynami służbowymi kanclerza[12][13], a samoloty produkcji radzieckiej po części sprzedano, po części zezłomowano. Ostatnie samoloty należące do linii zezłomowano w 2016 roku[14][15][16].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.