Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Geir Hallgrímsson (ur. 16 grudnia 1925 w Reykjavíku, zm. 1 września 1990[1] tamże[2]) – islandzki polityk, prawnik i samorządowiec, w latach 1973–1983 przewodniczący Partii Niepodległości, premier Islandii (1974–1978) i minister spraw zagranicznych (1983–1986).
Data i miejsce urodzenia |
16 grudnia 1925 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
1 września 1990 |
Premier Islandii | |
Okres |
od 28 sierpnia 1974 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca |
Syn Hallgrímura Benediktssona (1885–1954), kupca i polityka, oraz Áslaug Geirsdóttir (1895–1967)[1]. W 1944 został absolwentem Menntaskólinn í Reykjavík[1][3][2], w 1948 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Islandzkim[1][3][2]. Następnie przez rok uczęszczał na studia podyplomowe z prawa i ekonomii w Harvard Law School na Uniwersytecie Harvarda[1][3][2].
Od 1948 do 1959 praktykował jako adwokat w Reykjavíku[3]. W latach 1955–1959 był prezesem spółki prawa handlowego „H. Benediktsson”[2]. Od 1954 do 1986 wchodził w skład zarządu (od 1969 jako jego prezes) przedsiębiorstwa Árvakur wydającego m.in. dziennik „Morgunblaðið”. W latach 1965–1974 zasiadał nadto w zarządzie kompanii energetycznej Landsvirkjun[1].
Podobnie jak ojciec zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Niepodległości. W latach 1957–1959 był przewodniczącym jej organizacji młodzieżowej[1].
Od 1954 do 1974 działał w samorządzie Reykjavíku[1]. Od 19 listopada 1959 (wraz z Auðurem Auðunsem) pełnił funkcję burmistrza stolicy Islandii[4][5], a od 6 października 1960[4][6] do 1 grudnia 1972[4] sprawował ją samodzielnie. Okres sprawowania tej funkcji przyniósł mu poważanie wśród obywateli[3].
Od 1960 okresowo był zastępcą poselskim do parlamentu islandzkiego[1]. W 1970 wybrano go po raz pierwszy do Althingu z ramienia Partii Niepodległości[3], w którym zasiadał do 1983. Potem do 1985 ponownie okresowo był zastępcą poselskim[1]. W 1973 został prezesem swojego ugrupowania, którym był do 1983[1][3], kiedy to zastąpił go Þorsteinn Pálsson[3]. W 1974 zawiązał koalicję z Partią Postępu[3], a 28 sierpnia tegoż roku został premierem kraju[7][8]. Na stanowisku tym pozostawał do 1 września 1978[7][8]. Zrezygnował z pełnienia funkcji premiera z powodu wielu sporów między członkami partii[9]. Od maja 1983 do stycznia 1986 był ministrem spraw zagranicznych[1][3][2]. Następnie wycofał się z działalności politycznej[3]. W 1986 objął stanowisko prezesa banku centralnego Islandii, które zajmował do śmierci[1][3].
7 lipca 1948 zawarł związek małżeński z Erną Finnsdóttir (1924–2019). Miał z nią czworo dzieci: synów Hallgrímura Benediktssona (ur. 1949) i Finnura (ur. 1953) oraz córki Kristín (ur. 1951) i Áslaug (ur. 1955)[1].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.