GPS mózgu
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
„GPS mózgu” (ang. „positioning system in the brain”, „inner GPS”) – neurobiologiczny system orientacji przestrzennej, tworzony przez neurony OUN w czasie eksploracji otoczenia za pomocą zmysłów, w którego skład wchodzą[1][2][3][4]:
- „komórki miejsca” (ang. place cell), ulokowane w hipokampie,
- „komórki siatkowe” (ang. grid cell), powstającej w korze śródwęchowej w czasie obserwacji otoczenia[1][2][3],
- „komórki ściany” i „kierunku głowy” (ang. head direction cells).
Heksagonalne uporządkowanie „komórek sieci” w korze śródwęchowej – „układ współrzędnych” dla „komórek miejsca” w hipokampie
Za wyjaśnienie budowy i działania neuronowego systemu lokalizacji przestrzennej Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny otrzymali w roku 2014 John O’Keefe, May-Britt Moser i Edvard Moser[1][2][3][4].