![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/%25D0%25A7%25D0%25BE%25D0%25BB%25D0%25BF%25D0%25BE%25D0%25BD%25D0%25B1%25D0%25B0%25D0%25B9_%25281982%2529.png/640px-%25D0%25A7%25D0%25BE%25D0%25BB%25D0%25BF%25D0%25BE%25D0%25BD%25D0%25B1%25D0%25B0%25D0%25B9_%25281982%2529.png&w=640&q=50)
Czołponbaj
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Czołponbaj – dokumentalna powieść autorstwa Fiodora Samochina, wydany w 1958 roku we Frunze i jednocześnie w Moskwie przez wydawnictwo „Młoda Gwardia”. Jest to przełomowa książka w twórczości pisarza. Opowieść poświęcona jest Bohaterowi Związku Radzieckiego Czołponbaju Tuleberdievu(inne języki), który opisuje jego życie, począwszy od dzieciństwa - niewiele różni się od życia innych dzieci sowieckiego Kirgistanu. Książka podzielona jest na trzy rozdziały: „Dni szkoły”, „Ciężkie czasy”, „Płonące stepy Pridońskiego” – każdy z nich przygotowuje głównego bohatera do wyczynu.
![]() | |
Autor | |
---|---|
Typ utworu |
powieść |
Wydanie oryginalne | |
Miejsce wydania | |
Język | |
Data wydania |
1958 |
Aby napisać historię opartą na faktach historycznych, Fiodor Samokhin odwiedził ojczyznę Czołponbaja Tuleberdieva, podróżował na pola bitew, w których brał udział, pracował w archiwach, spotykał się osobiście, poznawał korespondencyjnie z przyjaciółmi i współpracownikami. Historia wielokrotnie wzbudzała zainteresowanie historyków Wielkiej wojny ojczyźnianej i została dobrze przyjęta przez krytyków. W artykułach krytycznych nazwano ją „największym osiągnięciem”[1] autora, a publikacja „Literacki Kirgistan” przypisywała tę historię dziełom „szerzej i wszechstronniej rozwiniętym pod względem treści, stylu i estetyki”[2]. W 2019 roku powieść została zdigitalizowana przez Osz Regional Library im. T. Satyłganowa[3], w 2020 została włączona do sekcji z materiałami Ministerstwa Edukacji i Nauki Kirgistanu dla szkół republiki[4]. Fragmenty przetłumaczone na język kirgiski.