Cykl Kaliny
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Cykl Kaliny – opracowany w 1970 roku przez radzieckiego inżyniera Aleksandra Kalinę proces transferu ciepła dla wody amoniakalnej. Dzięki zastosowaniu niskotemperaturowego czynnika roboczego zostaje wytworzona para o niższej temperaturze niż w tradycyjnych systemach parowych. Konwencjonalne turbiny parowe wymagają temperatur pary rzędu kilkuset stopni Celsjusza, aby pracować ekonomicznie w temperaturze relaksacji ponad 100 °C. Maksymalna możliwa sprawność jest określona przez górną i dolną wartość temperatury gazu roboczego.