Bowler (pol.rzucający) – nazwa pozycji w krykiecie odnosząca się do zawodnika, którego zadaniem jest rzucanie piłki. Zasadniczo wyróżnia się trzy typy bowlerów:
fast bowler (ang.fast – „szybki”) stanowi trzon siły ofensywnej zespołu. Przed wykonaniem rzutu bierze długi rozbieg i potrafi posłać piłkę z prędkością 160 km/h
medium pace bowler (ang. medium pace – „średnia szybkość”) rzuca wolniej, ale precyzyjniej, często z podkręceniem, przez co zmusza batsmana do skupienia się na bronieniu bramki zamiast walki o runy
spin bowler (ang. spin – „podkręcenie”) rzuca powoli, ale ze znacznym podkręceniem, starając się oszukać odbijającego; zazwyczaj to spin bowlerzy oddają rywalom najwięcej runów, ale też każdy ma swoje ulubione triki, dzięki którym rzucona piłka jest niezwykle trudna do odbicia.
Ten artykuł dotyczy pozycja w krykiecie. Zobacz też: wieś w USA.
Do najpopularniejszych elementów statystycznych służących prezentacji osiągnięć bowlera w meczu (lub sezonie) należą:
O (overs) – liczba piłek (i overów) rozegranych przez bowlera
M (maidens) – liczba pełnych overów (6 piłek), w których bowler nie dopuścił odbijających do zdobycia punktów (runów)
R (runs) – liczba punktów, do zdobycia których dopuścił bowler
W (wickets) – liczba zdobytych przez bowlera wicketów (wyautowanych graczy)
Econ (economy rates) – średnia punktów (na każde 6 piłek), do których zdobycia dopuścił bowler
Bardzo często przy nazwisku bowlera podaje się tylko liczbę wicketów (W) i punktów (R), np. Andrew Flintoff 4-65. Porównując ze sobą wyniki bowlerów, wyżej klasyfikuje się tego, który wyeliminował więcej graczy (W), a gdy zachodzi równość, lepszy jest ten, który oddał przeciwnikowi mniej punktów (R).
Mecze testowe
Najwięcej graczy wyeliminowanych w jednym inningsie: 10 – Jim Laker (1956) i Anil Kumble (1999)
Najwięcej graczy wyeliminowanych w całym meczu: 19 – Jim Laker (1956)