![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/M2-Mortar.jpg/640px-M2-Mortar.jpg&w=640&q=50)
60 mm moździerz M2
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Moździerz M2 – amerykański gładkolufowy moździerz, używany w czasie II wojny światowej, wojny koreańskiej i wojny wietnamskiej jako wsparcie piechoty.
![]() Moździerz M2 60 mm | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Producent |
licencja Edgar Brandt | ||
Rodzaj | |||
Historia | |||
Produkcja seryjna |
1940 | ||
Wyprodukowano |
67 500 | ||
Dane taktyczno-techniczne | |||
Kaliber |
60 mm | ||
Długość lufy |
726 mm | ||
Donośność |
ok. 1800 m | ||
Prędkość pocz. pocisku |
158 m/s | ||
Masa |
lufa 5,81 kg, dwójnóg 7,44 kg, płyta oporowa 5,81 kg, łącznie 19,07 kg | ||
Kąt ostrzału |
+40° do +85° | ||
Szybkostrzelność |
18 pocisków na minutę | ||
Obsługa |
3 | ||
|
Standardowy lekki moździerz systemu Stokesa-Brandta, produkowany na licencji firmy Edgar Brandt. Miał typową budowę dla moździerzy kal. 81 mm i większych, składającą się z trzech części (lufy, dwójnogu, płyty oporowej); konstrukcja taka, choć ciężka, była solidna i pozwalała na użycie mocniejszych pocisków, co za tym idzie, na osiągnięcie większego zasięgu niż moździerze przeciwnika. Także podobnie do cięższych moździerzy, miał stałą iglicę, co pozwalało na osiągnięcie wysokiej szybkostrzelności[1].
Lżejsza wersja, T18E6 (po II w. św. przemianowana na M19), pozbawiona dwójnogu i z uproszczoną płytą, była produkowana dla oddziałów spadochronowych. Ważyła jedynie 9 kg, ale miała zasięg zmniejszony do ok. 750 m, ponieważ nie można było do niej używać bomb z dodatkowymi ładunkami miotającymi. Posiadała za to alternatywny spustowy mechanizm iglicy[1], pozwalający na strzelanie przy niskich kątach podniesienia lufy.