![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Comet_Swift-Tuttle_by_G._J._Chambers_on_Aug_23%252C_1862.jpg/640px-Comet_Swift-Tuttle_by_G._J._Chambers_on_Aug_23%252C_1862.jpg&w=640&q=50)
109P/Swift-Tuttle
kometa / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Kometa Swifta-Tuttle’a (formalne oznaczenie 109P/Swift-Tuttle) – kometa okresowa należąca do grupy komet typu Halleya o okresie obiegu 133 lat. Po raz pierwszy została zaobserwowana w lipcu 1862 roku, niezależnie przez Lewisa Swifta i Horace’a Parnella Tuttle’a, a po raz drugi przez japońskiego astronoma Tsuruhiko Kiuchiego w czasie jej ponownego pojawienia się w 1992 roku.
![]() | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia |
16 lipca 1862 |
Nazwy alternatywne |
1862 III, 1992t |
Elementy orbity | |
Półoś wielka |
26,0921 au |
Mimośród |
0,9632 |
Peryhelium |
0,9595 au |
Aphelium |
51,2246 au |
Okres orbitalny |
133,28 lat |
Nachylenie orbity względem ekliptyki |
113,4538° |
Długość węzła wstępującego |
139,3812° |
Argument peryhelium |
152,9822° |
Moment przejścia przez peryhelium |
1992-12-11,9998 |
Charakterystyka fizyczna jądra | |
Średnica |
26 km |
Roje meteorów związane z kometą |
Za każdym razem, kiedy kometa zbliży się do Słońca, jej lodowe jądro paruje, uwalniając cząstki i grudki pyłu, które tworzą potem długi warkocz w przestrzeni kosmicznej. Co roku Ziemia w swej okołosłonecznej wędrówce wpada na rój meteoroidów związany z tą kometą, a małe drobiny, które wchodzą w jego skład, rozpędzone do 59 km/s dostają się do atmosfery i spalają się, tworząc zjawisko „spadających gwiazd” nazwanych Perseidami.
109P/Swift-Tuttle znajduje się na orbicie przecinającej orbitę Ziemi, co może doprowadzić w przyszłości do jej zderzenia z Ziemią lub Księżycem. Z pewnością nie nastąpi to jednak w najbliższym tysiącleciu.