Ślepucha wazonkowa
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Ślepucha wazonkowa[2] (Indotyphlops braminus[3]) – gatunek węża z rodziny ślepuchowatych.
Indotyphlops braminus[1] | |||||
Daudin, 1803 | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Infrarząd | |||||
Nadrodzina |
Typhlopoidea | ||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek |
ślepucha wazonkowa | ||||
| |||||
| |||||
|
Gatunek ten osiąga długość od 14 cm do 15 cm[4]. Ciało w kolorze od szarego do ciemnobrązowego. Łuski gładkie, stanowiące przystosowanie do życia podziemnego. Oczy pokryte łuskami. Jedyny wąż, który rozmnaża się poprzez partenogenezę, nigdy nie stwierdzono istnienia samców[5]. Samica składa bez zapłodnienia od 2 do 6 jaj o wymiarach 2 × 6 mm[4].
Tryb życia podziemny. Podstawę ich wyżywienia stanowią jaja, larwy i poczwarki mrówek i termitów.
Występuje na terenie Azji oraz Afryki. W Afryce Południowej pojawił się po raz pierwszy w Kapsztadzie na początku XX wieku jako gatunek zawleczony z Azji[4] w doniczkach wypełnionych ziemią[6].