Det jødiske året er eit kombinert sol-/måneår — det vil seie at månadene blir rekna ut frå månefasar, og at justeringar er innlagde over tid for å sikre samsvar med solåret og årstidene.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/DetailOfMedievalHebrewCalendar.jpg/320px-DetailOfMedievalHebrewCalendar.jpg)
Det jødiske året har desse månadene:
- Nisán eller abíb (aviv)
- Ijár
- Siván
- Tammúz
- Ab (av) eller menahém ab (menahém av)
- Elúl
- Tisjré (tisjri)
- Hesjván eller marhesjván
- Kislév
- Tebét (tevét)
- Sjebát (sjvat)
- Adár (i jødiske skotår: Adár I)
- (I jødiske skotår: Adár II)
Opphavleg vart månadene referert til med nummer («den sjuande månaden»), med unntak av den første månaden som er månaden for pesah (jødisk påske); denne månaden vart allereie i Mosebøkene kalla abíb. Dei noverande månadsnamna vart tekne i bruk under det babylonske eksilet.