USS O-4 (SS-65) was een Amerikaanse onderzeeboot van de O-klasse gebouwd door de Amerikaanse scheepswerf Fore River Shipyard uit Quincy. Het schip werd op 29 mei 1918 in dienst genomen door de Amerikaanse marine, onder commando van Luitenant Robert H. English.
![]() | ||||
USS O-4 | ||||
Geschiedenis | ||||
Kiellegging | 4 december 1916 | |||
Tewaterlating | 20 oktober 1917 | |||
In dienst gesteld | 29 mei 1918 | |||
Uit dienst gesteld | 20 september 1945 | |||
Algemene kenmerken | ||||
Waterverplaatsing | 491 ton (boven water) 566 ton (onder water) | |||
Bemanning | 29 koppen | |||
Techniek en uitrusting | ||||
Snelheid | 14 knopen (boven water) 11 knopen (onder water) | |||
Bewapening | 4 x 45,7 cm torpedobuis 1 x 76 mm kanon | |||
|
Na de in dienst name patrouilleerde het schip de Atlantische kust tussen Cape Cod en Key West. Op 24 juli 1918 werd het schip samen met de O-6 aangevallen door een Brits vrachtschip die de twee Amerikaanse onderzeeboten aanzag voor Duitse schepen.
De O-4 was een van 20 Amerikaanse onderzeeboten die naar Europa gestuurd werden tijdens het eind van de Eerste Wereldoorlog, maar voor de Azoren waren bereikt was het conflict aan het westfront ten einde. Daarop keerde de O-4 terug naar de Verenigde Staten en werd het schip gebruikt als opleidingsschip. Op 3 juni 1931 werd het schip uit dienst genomen.
Vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd O-4 op 29 januari 1941 opnieuw in dienst genomen bij de Amerikaanse marine. Gedurende de gehele Tweede Wereldoorlog werd het schip gebruikt voor het opleiden van marine personeel. Na de Tweede Wereldoorlog voer het schip naar Portsmouth in New Hampshire waar het schip uit dienst werd genomen op 20 september 1945. Op 1 februari 1946 werd de start gemaakt het verschroten van het schip.