Loading AI tools
licht verdovingsmiddel (roes) dat bij de patiënt wordt toegediend bij kleine ingrepen/onderzoeken. Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Sedatie is het verlagen van de staat van het bewustzijn van een patiënt. Dit gebeurt door middel van toediening van geneesmiddelen, de zogenoemde sedativa.
Procedurele sedatie bij een heelkundige ingreep of onderzoeksprocedure is een alternatief voor algehele verdoving. Het wordt ook wel 'bewuste sedatie' genoemd. Er wordt rustgevende en angstwerende medicatie toegediend zodat de patiënt ontspant zonder het volledige bewustzijn te verliezen. Tevens verliest de patiënt in min of meerdere mate het vermogen om dingen in het geheugen in te prenten zodat hij zich weinig van de ingreep of procedure zal herinneren. Deze vorm van sedatie wordt vaak gebruikt bij een endoscopisch onderzoek, bij een kleine heelkundige ingreep, bij het trekken van verstandskiezen en bij erg angstige patiënten. Op de intensievezorgafdeling wordt sedatie vaak gebruikt ter verhoging van het comfort van de beademde patiënt.
Palliatieve of terminale sedatie of sedatie in de laatste levensfase betekent het dempen van het bewustzijn van patiënten die aan hun levenseinde ondraaglijk lijden ondervinden dat door reguliere medische behandeling niet verlicht kan worden. Uitgangspunt is het comfort van de patiënt te verbeteren, ook als dat mogelijk een sneller levenseinde tot gevolg heeft.
In een psychiatrische kliniek kunnen ernstig verwarde of angstige patiënten die een gevaar vormen voor zichzelf of hun omgeving met rustgevende medicatie via de mond of per injectie voor korte of langere tijd worden gesedeerd.
De geneesmiddelen worden toegediend door middel van pillen, injectie in een spier of in een ader, of door het toedienen van gassen via de luchtweg, bijvoorbeeld lachgassedatie. Ook toediening via de neus, de huid of de endeldarm is mogelijk.
Onder andere midazolam, oxazepam, diazepam, fentanyl, lorazepam, propofol, thiopental en medicinaal lachgas.
De risico’s zijn afhankelijk van de gebruikte medicatie, de toedieningsweg en de gewenste sedatiediepte. Meest voorkomend zijn syncope, misselijkheid en soms braken. Bij overdosering van de sedativa kan onderdrukking van de spontane ademhaling optreden. Om deze reden zal tijdens een ingreep steeds de zuurstofsaturatie in het bloed gemeten worden. Voor de vaak gebruikte intraveneuze combinatie midazolam - fentanyl zijn de risico’s op zware complicaties ongeveer half zo groot als bij een volledige narcose.
De sedatiediepte kan worden gemeten op basis van klinische parameters. Hiervoor zijn verschillende schalen opgesteld zoals de Ramsey sedation scale. Samen met de gegevens uit het vooronderzoek en de ziektegeschiedenis kan zo een juiste dosering van de medicatie bepaald worden.