Tèrrachu
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
Het tèrrachu [teraːˈsy]?, ook wel tarastiu [tarasːˈtjy]?, is de term voor het taalgebruik die voornamelijk tussen de 17e eeuw en begin 20e eeuw door reizenden en schoorsteenvegers uit Savoye werd gehanteerd.[1] Deze taal kent geen volledig taalsysteem maar bepaalt zich tot taalfragmenten, en dan met name woorden of uitdrukkingen. Het wordt veelal aangeduid als argot van het Savoyaards. Slechts een klein en sterk slinkend deel van de bevolking in de Maurienne gebruikt deze argot hedendaags nog in haar taalgebruik.