![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bd/Bordesfoto_kabinet_rutte_%2528cropped%2529.jpg/640px-Bordesfoto_kabinet_rutte_%2528cropped%2529.jpg&w=640&q=50)
Kabinet-Rutte I
Nederlands kabinet (2010-2012) / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
Het kabinet-Rutte I was het Nederlandse kabinet dat regeerde van 14 oktober 2010 tot 5 november 2012, met Mark Rutte (VVD) als minister-president en Maxime Verhagen (CDA) als vice minister-president.
Kabinet-Rutte I Rutte-Verhagen | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
De bordesscène van de ministers van het kabinet-Rutte I met in het midden vooraan koningin Beatrix bij Huis ten Bosch op 14 oktober 2010 | ||||
Coalitie | VVD, CDA (met gedoogsteun van de PVV) | |||
Zeteltal TK | 31 + 21 = 52 (+ 24 = 76) | |||
Premier | Mark Rutte | |||
Beëdiging | 14 oktober 2010 | |||
Demissionair | 23 april 2012 | |||
Ontslagdatum | 5 november 2012 | |||
Voorganger | Balkenende IV | |||
Opvolger | Rutte II | |||
![]() | ||||
Zetels in de Tweede Kamer met gedoogsteun van de PVV | ||||
Overzicht kabinetten | ||||
|
Het werd gevormd na de Tweede Kamerverkiezingen van 2010 door de politieke partijen Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) en het Christen-Democratisch Appèl (CDA), met gedoogsteun van de Partij voor de Vrijheid (PVV). De PVV nam niet deel aan de regering en leverde geen bewindslieden maar zegde parlementaire ondersteuning toe op belangrijke beleidsvoornemens en bezuinigingen, in ruil waarvoor de regering zich bereid verklaarde bepaalde PVV-programmapunten uit te zullen voeren. Dat was een unicum in de Nederlandse politieke geschiedenis.[1]
Het centrumrechtse kabinet in combinatie met de gedoogpartner zorgde voor een rechts politiek profiel op basis van een regeerakkoord waarbij "rechts Nederland de vingers kon aflikken" volgens toenmalig onderhandelaar Mark Rutte.[2][3][4]
Het kabinet-Rutte I was een minderheidskabinet, het eerste sinds 1922, dat in de Tweede Kamer inclusief gedoogsteun van de PVV kon rekenen op 76 zetels, de geringst mogelijke meerderheid van één zetel. Na vertrek van Hero Brinkman uit de PVV-fractie in februari 2012 verloor het kabinet deze meerderheid maar Brinkman liet weten dat hij het kabinet zou blijven steunen.[5] In de Eerste Kamer had de gedoogformatie slechts informele steun van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP).
Het kabinet viel in het voorjaar 2012 vanwege onenigheid tussen de coalitie en Willders over extra bezuinigingen, waarbij de PVV zijn gedoogsteun introk.