Overwinningsmedaille 1914 - 1918 (Brazilië)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
De Overwinningsmedaille (Portugees: "Medalha da vitória"), indertijd ook wel "Intergeallieerde Medaille 1914-1918" of, vanwege de tekst die in veel geallieerde landen op de keerzijde verscheen "Medaille van de Oorlog voor de Beschaving" genoemd, is de Braziliaanse Intergeallieerde Medaille die na de overwinning in de Eerste Wereldoorlog aan veteranen werd uitgereikt. Omdat na de Tweede Wereldoorlog een tweede Braziliaanse overwinningsmedaille werd ingesteld wordt de overwinningsmedaille uit 1919 tegenwoordig de "Medalha da vitória 1914 - 1918" genoemd.
![Medalha da vitória Brazil 1921 Brazilian Interallied Victorymedal 1914 - 1918](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Brazilian_Interallied_Victorymedal_1914_-_1918.jpg/120px-Brazilian_Interallied_Victorymedal_1914_-_1918.jpg)
De medaille werd op 22 juni 1923 door President Arthur da Silva Bernardes ingesteld in Decreet No. 16.074[1]. De medaille werd uitgereikt aan ongeveer 2 500 militairen[2].
Het decreet noemt met name militairen in actieve dienst die naar Europa werden uitgezonden, Brazilianen die vochten in geallieerde legers, artsen en verplegend personeel in veldhospitalen, vliegeniers die in Engeland werden opgeleid en opvarenden van een eskader oorlogsschepen. Zij moesten drie maanden hebben gediend of werkelijk hebben gevlogen op een patrouille. De toekenning geschiedde soms jaren na afloop van de oorlog. Een marine-officier, Kapitein ter Zee IIe Klasse Francisco Magno Barroso kreeg de medaille met een diploma dat op 4 april 1934 was gedateerd[3].
Wie het Braziliaanse Campagnekruis 1914 - 1919 droeg had ook recht op deze medaille.
Op het revers van kostuums werd ook een kleine knoopsgatversiering in de kleuren van het lint gedragen. Op rokkostuums droeg men een miniatuur, een verkleinde versie van de medaille aan een klein lint of een kleine ketting. Op uniformen werd een baton gedragen.