Loading AI tools
provincie in Noorwegen Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Nordland (Zuid-Samisch: Nordlaanten fylhkentjïelte, Lule-Samisch: Nordlánda fyllkasuohkan, Noord-Samisch: Nordlándda fyllkasuohkan) is een fylke van Noorwegen waar 5,2% van de Noorse bevolking woont. Ze behoort tot de regio Nord-Norge in het noorden van Noorwegen. Nordland ligt op de breedtegraad van de poolcirkel.
Provincie in Noorwegen ![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
Situering | |||
Landsdeel | Nord-Norge | ||
Coördinaten | 67°NB, 15°OL | ||
Algemeen | |||
Oppervlakte | 38.155 km² | ||
Inwoners (2023) |
241.235 (6 inw./km²) | ||
Hoofdstad | Bodø | ||
Overig | |||
BRP (106 NOK) | 38.065 | ||
- totaal | 2001 | ||
- per inwoner | 202.039 | ||
Website | Officiële website | ||
|
Nordland telt 44 gemeenten (2 stadsgemeenten) en grenst in het zuiden aan Trøndelag, in het zuidoosten aan de Zweedse provincie Västerbottens län en in het noordoosten aan de Zweedse provincie Norrbottens län, in het westen aan de Noorse Zee en in het noorden aan Troms. Sinds 1995 ligt het bestuur van het eiland Jan Mayen bij de statsforvalter van Nordland.
Nordland was ingedeeld in 44 gemeenten:
Bij de herindeling in 2020 verdwenen Ballangen en Tysfjord als zelfstandige gemeente, Tjeldsund werd deel van de nieuwe provincie Troms og Finnmark, dat vanaf 2024 weer gedeeld werd, waardoor het onderdeel werd van Troms. Hierdoor werd de provincie Nordland iets kleiner qua omvang.
Nordland bestaat voornamelijk uit bergen die steil omhoogkomen vanaf de strandzone langs de kust. Lofoten en Vesterålen zijn in het bijzonder bekend om de ruige bergformaties. Torghatten is hier een voorbeeld van. Het bijzondere aan deze berg is dat er een gat dwars doorheen loopt. Dit gat is ruwweg 160 meter lang, 45 meter hoog en 15-20 meter breed.
De hoogste bergen (Oksskolten (1,915m) en Suliskongen (1,913m)) zijn in het oosten van de provincie te vinden. Het vasteland wordt door fjorden, zowel langs de kust als haaks erop, doorsneden.
Er zijn vele fjorden in Nordland zoals:
Er zijn twee eilandengroepen in de provincie Nordland:
Ondanks dat deze provincie ongeveer 450 km lang is, noord-zuid, is het klimaat langs de kust vrij onveranderd van het zuiden tot aan Lofoten-Vesterålen.
Dankzij de Golfstroom heeft dit gebied zachte winters. Normaliter is februari de koudste maand, met een gemiddeld temperatuur van ongeveer 0 °C aan de kust en op de eilanden, en -5° tot -10 °C in het binnenland tegen de Zweedse grens aan. Aan dezelfde breedtegraad is er geen ander gebied te vinden met winters die even zacht zijn.
De gemiddelde temperaturen voor juli variëren tussen 11 °C te Lofoten tot 14-15 °C in het binnenland.
Tussen 1992 en 1998 liep het project Skulpturlandskap Nordland. Tijdens het project werd er een collectie van internationale kunst opgebouwd onder leiding van de provincie. 33 beeldhouwwerken van 33 kunstenaars uit 18 verschillende landen zijn in het landschap geplaatst, in 33 verschillende gemeenten. 32 van de 33 zijn in Nordland geplaatst, de laatste in Troms.
De Vega-eilanden zijn te vinden op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De E6 loopt door de provincie van Majavatn tot Bjerkvik, een afstand van ongeveer 640 km.
Het hoogste punt is op 550 m hoogte op Korgfjellet. Bijzonder voor dit stuk van de E6 is dat er een veerdienst over Tysfjorden tussen Bognes en Skarberget is.
Blodveien - De bloedige weg
De E10 kruist de provincie van Å in Lofoten in het westen naar de rijksgrens op Bjørnfjell in het oosten. Het hoogste punt is bij de rijksgrens op 520 m. De E10 wordt ook wel De weg van Koning Olaf genoemd. De E10 in Noorwegen is ongeveer 415 km lang.
De E10 passeert Leknes, Svolvær, Fiskebøl, Melbu, Stokmarknes, Sortland, Langvassbukt, Tjeldsund bru, Evenes, Bogen (Ofoten) en Bjerkvik.
De E12 loopt door de provincie vanaf Nesna in het westen via Mo i Rana tot de rijksgrens bij Umbukta in het oosten. De gehele weg ligt in de gemeente Rana. De E12 in Noorwegen is ongeveer 110 km lang. Het hoogste punt is bij de Umskaret op 650 m.
De 69 km tussen Nesna en Mo i Rana is een verlenging van de E12, ook wel bekend als Riksvei 17, een nationale toeristenweg van Steinkjer naar Bodø.
De weg vanaf Mo i Rana tot de grens is een oude mijnweg, die langs Gruben (waar onder meer ijzererts wordt gewonnen en bewerkt) en Rana kraftstasjon (een van 's lands grootste) voert. Verder gaat de weg door Ildgrublia met uitzicht op Indre Rana en Svartisfjellene met hun gletsjers. Hier in de omgeving werd ook erts gewonnen met een zwavelgehalte van meer dan 50%, verweerd zwavelerts is wat Rauvatnet en Rausandhøgda hun naam gaf. De berg is in feite rood gekleurd.
Nordlandsbanen is de 729 km lange niet geëlektrificeerde spoorweg tussen Hell te Nord-Trøndelag en Bodø. Dit traject werd hoofdzakelijk uitgebouwd tijdens de Tweede Wereldoorlog, ook al werd hierover reeds in 1872 gedacht en begon het werk in 1902. Het laatste traject werd pas op 7 juni 1962 officieel geopend.
Ten zuiden van Station Stødi wordt de noordelijke poolcirkel gekruist. Het hoogste punt (680 m) ligt op de Saltfjell.
Deze provincie heeft veel bewoonde eilanden, van oudsher was dan ook de zee een van de hoofdverkeersroutes hier. Naast meerdere kleinere veerverbindingen doet ook de interprovinciale Hurtigruten de zeven hieronder genoemde havens aan. Het kost een dag om de provincie van noord naar zuid of andersom te doorkruisen.
De schepen van Hurtigruten doen de volgende havens aan onderweg van Bergen, Hordaland naar Kirkenes, Finnmark:
In delen van Noorwegen is personentransport via de lucht bijna net zo gewoon als per auto of trein.
In deze provincie zijn er 11 grotere en kleinere vliegvelden en 1 heliport in beheer van Avinor. Gezien hoe ruig het weer kan zijn in deze omgeving en daardoor hoe moeilijk en gevaarlijk personenverkeer wordt, is vervoer per vliegtuig of helikopter een logisch gevolg.
Nordland telt nog drie regionale dagbladen: Avisa Nordland, Rana Blad en Brønnøysunds Avis. Daarnaast verschijnen meerdere lokale weekbladen, waarvan sommige meerdere dagen per week.
Bekende mensen zijn onder andere:
Het wapen is getekend door Hallvard Trætteberg en wordt beschreven als op gouden (gele) achtergrond een zwarte boot met mast en zeil. De gouden achtergrond is de kleur van de zon, het schip is een vereenvoudigde Nordlandsbåt. Dit boot-type is typerend voor deze provincie en het wapen werd dan ook door het fylkesting gezien als "ideëel en karakteristiek voor Nordland, zowel qua aardrijkskunde als geschiedenis".
Het wapen werd goedgekeurd bij besluit van de Kroonprinsregent op 15 januari 1965.
Zuiltjesteenbreek (Saxifraga oppositifolia), in het Noors rødsildre, is 16 november 1990 door de Fylkesmann aanbevolen als een van de symbolen van Nordland. Deze kruipende plant is vrij zeldzaam in Europa, komt vooral nabij beekjes en vochtige plaatsen op kalkrijke grondsoorten in de bergen voor, tot op 2350 m hoogte. Noordelijk Azië, Noord-Groenland en het noorden van Noord-Amerika zijn andere vindplaatsen. Er is geen historische achtergrond hiervoor, anders dat in 1987 professor Olav Gjærevoll (toenmalig leider van de Noorse Botanische Vereniging) initiatief nam om dit te reguleren voor alle provincies. Over het algemeen werden er bloemen/planten gekozen die typisch (of uniek) zijn voor hun provincie.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.