Loading AI tools
gemeente in Nedersaksen Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Dötlingen is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen, en maakt deel uit van het Landkreis Oldenburg. Dötlingen telt 6.336 inwoners.[2]
Gemeente in Duitsland ![]() | |||
---|---|---|---|
Situering | |||
Deelstaat | ![]() | ||
Landkreis | Oldenburg | ||
Coördinaten | 52° 56′ NB, 8° 23′ OL | ||
Algemeen | |||
Oppervlakte | 102,02 km² | ||
Inwoners (31-12-2020[1]) |
6.336 (62 inw./km²) | ||
Hoogte | 22 m | ||
Burgemeester | Ralf Spille (CDU) | ||
Overig | |||
Postcode | 27801 | ||
Netnummers | 04433, 04432, 04431, 04482, 04487 | ||
Kenteken | OL | ||
Gemeentenr. | 03 4 58 003 | ||
Website | www.doetlingen.de | ||
Locatie van Dötlingen in Oldenburg | |||
![]() | |||
|
De Ortsteile van de gemeente Dötlingen zijn: Altona (25[3] inwoners), Aschenstedt (624 inw.), Barel (109 inw.), Brettorf (883 inw.), Busch (133 inw.), Dötlingen (1.553 inw.), Geveshausen (84 inw.), Grad (43 inw.), Haidhäuser (32 inw.), Hockensberg (48 inw.), Iserloy (30 inw.), Klattenhof (127 inw.), Neerstedt (1.500 inw.), Nuttel (103 inw.), Ohe (39 inw.), Ostrittrum (289 inw.), Rhade (101 inw.), Uhlhorn (40 inw.) en Wehe (92 inw.). Een voor Nedersaksen specifieke en uit de middeleeuwen daterende bestuurslaag, de Bauerschaft of boerschap, werd in 1873 nieuw leven ingeblazen en regelt enkele zeer lokale aangelegenheden, zoals (controle op) onderhoud van landwegen en straatnaamborden en het tellen van de inwoners voor de bevolkingsstatistiek.
Uit het bovenstaande blijkt, dat de gehele gemeente uit kleine dorpen en gehuchten bestaat. Het dorp Neerstedt is de zetel van het gemeentebestuur.
De gemeente ligt in het Naturpark Wildeshauser Geest in een landschap, dat gekenmerkt wordt door droge gebieden met heide en naaldbossen, en hier en daar hoogveen en laagveen. Het riviertje de Hunte en enige beken stromen van zuid naar noord door de gemeente in de richting van de Wezer.
De Autobahn A1 Osnabrück-Bremen loopt zuidelijk langs Dötlingen; afrit 62 Wildeshausen-Nord is 5 km ten zuidoosten van Dötlingen gesitueerd. Van Dötlingen naar de plaats Wildeshausen is het slechts 4 km in zuidelijke richting. In noordoostelijke richting is het ongeveer 20 km naar Delmenhorst en iets meer dan 30 km naar het centrum van Bremen.
In het Ortsteil Brettorf is een stationnetje aan de spoorlijn van Delmenhorst naar Hesepe gemeente Bramsche. In die laatste plaats kan men overstappen op de trein naar Osnabrück. Vanuit Bremen, Delmenhorst en Wildeshausen rijden enige streekbuslijnen naar dorpen in de gemeente Dötlingen.
De economie van de gemeente drijft op kleinschalige handel en nijverheid, het toerisme en de landbouw. Exxon bezit ten noordwesten van het dorp een grote installatie voor de opslag van aardgas.
Zoals de gehele streek, is ook de huidige gemeente Dötlingen in de Jonge Steentijd tussen 3500 en 2800 v. Chr. bewoond geweest door mensen, die tot de dragers van de Trechterbekercultuur worden gerekend. Deze mensen zetten hun doden bij in megalietgraven, zoals hunebedden. De daarvoor gebruikte zwerfstenen waren tienduizenden jaren eerder, in het Pleistoceen, door ten tijde van de IJstijden optredende gletsjermorenes, vanuit o.a. Scandinavië, met het ijs meegesleurd en hier achtergebleven. Van deze prehistorische grafmonumenten is een aantal in de gemeente bewaard gebleven; andere zijn, o.a. door hergebruik van de stenen voor kerken-, woning- en wegenbouw, gedeeltelijk of geheel verwoest. Enkele megalietgraven zijn, ter plaatse of op een gunstiger locatie, gereconstrueerd.
Het dorp werd als Thutelingen in het jaar 1203 voor het eerst in een document vermeld.
De watermolen aan de molenbeek van het gehucht Altona staat sinds 1562 op een strategisch belangrijke plaats. Graaf Anton I van Oldenburg en Delmenhorst liet in dat jaar de Penningmolen bouwen, met een huisje, waar hij tol liet heffen. Hier was namelijk het kruispunt van twee zeer oude handelsroutes over land. De ene, de Friese Heirbaan, liep van Wildeshausen noordwaarts via de stad Oldenburg naar Esens en Jever aan zee. De andere route, de Vlaamse Weg, werd, als transport over zee niet mogelijk was, gebruikt en liep van Jutland naar Vlaanderen, en wel via de Hanzesteden Lübeck, Hamburg, Bremen, Haselünne, Deventer, Arnhem, Nijmegen en Antwerpen naar Gent en Brugge. Dötlingen wisselde tussen de 14e en de 19e eeuw regelmatig van landsheer, en werd, evenals de gemeenten in de omgeving, vaak door oorlogsgeweld, epidemieën en andere rampen getroffen. Herstel trad in toen in 1898 de spoorwegverbinding tot stand kwam. Dötlingen is een schilderachtig, authentiek oud-Nedersaksisch aandoend dorp met een bevolking, die trots was, en nog is, op haar oude tradities. Dit trok vanaf het eind van de 19e eeuw toeristen aan, hetgeen de economische situatie deed verbeteren.
Bij de machtsovername door Adolf Hitler begin 1933 was de aanhang van diens NSDAP in het dorp al groot. De organisatie Kraft durch Freude, die ook het toerisme in Duitsland in nationaalsocialistische zin hervormde, en die in Dötlingen van begin af aan reeds medewerkers had, propageerde het bezoek aan het echt-Duitse Dötlingen sterk. De inwoners waren in grote meerderheid ook enthousiast voor het nieuwe regime, dat hun voorspoed leek te gaan brengen. Kenmerkend hiervoor was de grote inspanning, die de Dötlingers zich getroostten, om nog in 1933 een tonnen zware zwerfsteen over 3,5 kilometer naar een daarvoor gebouwde sokkel te slepen, waar deze in een pompeuze plechtigheid overeind gezet werd en voorzien van een ingebeiteld hakenkruis. In latere jaren werd Dötlingen in nazi-propaganda als Musterdorf (modeldorp) geprezen en door vele, ook buitenlandse nazi-gezinde delegaties bezocht. Pas in 1945 beseften velen, dat zij in feite een verkeerde weg hadden gekozen, hoewel vlak voor de verovering van Dötlingen door de geallieerden met de moord op Willi Rogge (zie hieronder) nog een gruwelijk incident plaats vond. De zwerfsteen met het hakenkruis was een steen des aanstoots geworden, en ligt sinds eind 1945, half in een kuil, zonder hakenkruis, naast de plaats waar hij was opgericht. Zie op de website van de historische vereniging van het dorp: bhv-doetlingen.de/stein-des-anstosses.
In het dorp bevond zich vanaf ca. 1910 een, deels in navolging van Kunstenaarskolonie Worpswede op met name de landschapschilderkunst gerichte, kunstenaarskolonie waar o.a. de hierna opgesomde kunstenaars werkten. De meesten van hen werden alleen in de regio bekend; enkelen echter, van wie de naam in onderstaande lijst vetgedrukt is, verwierven bekendheid in geheel Duitsland of zelfs daarbuiten.
Dötlingen was t/m 2019 een partnergemeente van het dorp Ulrum, dat tegenwoordig ligt in Het Hogeland, een gemeente in de Nederlandse provincie Groningen.[5]
Hinnerk Ahlers (*14 oktober 1831 in Klattenhof, gemeente Dötlingen; † 26 juni 1913 in Immer, gemeente Ganderkesee), meer bekend als Hasen-Ahlers, was de beroemdste stroper van het Oldenburger Land. Deze kleurrijke figuur, die na een ongelukkige jeugdliefde aan de zijlijn van de maatschappij kwam te staan, was 2 meter lang, was een berucht stroper, heeft daarvoor 52 keer een korte gevangenisstraf uitgezeten, maar was ook geliefd. Na 1898, toen, na het openen van de spoorlijn naar die steden, dagtoeristen uit Bremen en Delmenhorst vaak kwamen wandelen in het bos, waar hij in een schaapskooi woonde, had hij de gewoonte, tevoorschijn te komen, een vrolijk lied te zingen en van de wandelaars een fooi te incasseren. Na zijn dood is bij een boerderij, waar hij regelmatig kwam, een gedenkteken geplaatst, waar jaarlijks op de vroege morgen van Eerste Pinksterdag een vrolijk concert wordt gehouden. Het monumentje is volgens Hasen-Ahlers' laatste wens voorzien van een haas. Ook is er de eerste strofe van het lied, dat hij placht te zingen, aangebracht.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.