Loading AI tools
nummer van Bob Dylan Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Blowin' in the Wind is een lied van Bob Dylan uit april 1962, opgenomen op 9 juli van dat jaar voor een uitgave op single en verschenen als openingsnummer op zijn tweede studioalbum The Freewheelin' Bob Dylan in mei 1963, geproduceerd door John Hammond.[1] Het lied staat op plaats 20 in de lijst van Dylans honderd beste nummers volgens het blad Rolling Stone.[2]
Blowin' in the Wind | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Single van: Bob Dylan | |||||||
Van het album: The Freewheelin' Bob Dylan | |||||||
B-kant(en) | Don't Think Twice, It's All Right | ||||||
Uitgebracht | Augustus 1963 | ||||||
Soort drager | 7" vinyl | ||||||
Opname | 9 juli 1962 | ||||||
Genre | Folk | ||||||
Duur | 2:48 | ||||||
Label | Columbia | ||||||
Schrijver(s) | Bob Dylan | ||||||
Producent(en) | John Hammond | ||||||
Singletijdbalk van Bob Dylan | |||||||
| |||||||
Volgorde op The Freewheelin' Bob Dylan | |||||||
| |||||||
(en) MusicBrainz-pagina | |||||||
|
Er worden filosofische vragen gesteld over vrede, oorlog en vrijheid die bijvoorbeeld erg actueel waren in de tijd van de Vietnamoorlog, en die ook latere generaties bleven aanspreken. Het lied is uitgegroeid tot het lijflied van de beweging voor de burgerrechten en de vredesbeweging in de roerige jaren zestig van de twintigste eeuw.
De publieke première van het lied (met pas twee van de drie coupletten) vond plaats op 16 april 1962 in Gerdes Folk City theater in Greenwich Village, New York. Een opname van die gelegenheid circuleert onder Dylanfans. Hij stond in het voorprogramma van Greenbriar Boys. Het positieve verslag omstreeks die tijd van een journalist van de New York Times, Robert Shelton, was goed voor een platencontract met Columbia Records en een cover van Blowin' in the Wind door het populaire trio van Peter, Paul and Mary. Zij scoorden een internationale hit enkele maanden voor Dylans eigen plaat werd uitgebracht. Een traditie van Dylancovers was geboren.
Zeker honderd gerenommeerde artiesten hebben Blowin' in the Wind op hun repertoire gezet, zoals The Hollies, Marlene Dietrich, Nina en Frederik, Etta James, Stevie Wonder, Elvis Presley, Bruce Springsteen, Neil Young, Dolly Parton, The Bee Gees, Ziggy Marley en Piet Veerman. Het lied is in het Nederlands vertaald door Karin Manders en Bindervoet & Henkes.[3][4] Er bestaat ook een Friese uitvoering.[5] In 2014 verscheen het nummer als Hangen in de wind op de cd Kampvuur van Jan Rot. In 2022 heeft Dylan het nummer opnieuw opgenomen op een Ionic-plaat.
Dylan heeft gezegd dat hij de tekst in tien minuten geschreven heeft, en in tegenstelling tot vele anderen beschouwt hij de versregels zeker niet als zijn beste werk. Maar het lied had blijkbaar een gevoelige snaar geraakt. De Amerikaanse volkszanger Dave Van Ronk vond er aanvankelijk niet veel aan, maar dat veranderde toen hij ging wandelen in het Washington Square Park. Een kind zong het liedje met zelfbedachte woorden:[6]
De vragen bestaan ieder uit twee regels, die door een interne tegenspraak een dilemma oproepen.
Vragen over vergankelijkheid, verantwoordelijkheid, vrijheid, vrede, vragen, vragen, het lied stelt er negen in totaal, maar de antwoorden laten zich raden. De melodie zou gedeeltelijk zijn ontleend aan het traditionele slavenlied No More Auction Block (Many Thousands Gone) uit de tijd van de Amerikaanse Burgeroorlog.
Wat een mens kan doen, betekent misschien niet veel, maar de problemen van de wereld zijn er niet om te negeren. Het sociale en politieke protestlied wil de toehoorder wakker schudden en wijzen op de consequenties van zijn doen en laten. Het grootste kwaad is onverschilligheid.[7]
Er zijn wel aanzetten gedaan om langs rationele lijnen de betekenis van Dylans woorden te gaan zoeken. In het juninummer van Sing Out! uit 1962 zei hij hier zelf het volgende over: