From Wikipedia, the free encyclopedia
صدام حسین عبدالمجید تکریتی (بزائه ۲۸ آوریل ۱۹۳۷، تکریت دله - بمرده ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶، بغداد دله) که ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۳ عراق ِرئیسجمهور بییه.
وه که بعث حزب دله اتا گت ِعضو بییه، سال ۱۹۶۸ ِکودتا دله اصلی نقشی داشته و اینتی قدرت ره دِماسّه. این حزب ِایدئولوجی پانعربیسم، اقتصاد ِنوساجی و سوسیالیسم سَر بییه. صدام شه دایی، احمد حسن البکر، ره کومِک هاکرده که شورشون ره کنترل هاکنه. وه عراق ِاقتصاد ره اتا تند ِشیب جه دههٔ ۷۰ میلادی رُشد هِدائه.
صدام اتا دیکتاتور بییه که شه ره اتی کاریزماتیک سِراق دائه. وه ایران و عراق جنگ و فارس دریامونای جنگ ره پیش بیارده که مردمون ره مِزراب یِشته. ونه دولت تموم جنبشونی که قومی و دینی بینه ره شدیداً سرکوب کارده. [13] نیویورک تایمز وه ره بیرحمترین حاکم، تاریخ دله، دونده.[14]
صدام آمریکا و ونه متحدون ِحمله په سال ۲۰۰۳ شه مقوم سَر جه دَکِته. وه ره ۱۳ دسامبر ۲۰۰۳ آمریکایی نیروها دستگیر هاکردنه. صدام روز ۵ نوامبر ۲۰۰۶ دادگا دله محکوم بیّه و وه ره شنبه ۹ دی ۱۳۸۵ ، بغداد دله بَکاشتنه.