From Wikipedia, the free encyclopedia
Pada awalnya, tanda tempat secara harfiah bererti ciri-ciri geografi digunakan oleh penjelajah dan lain-lain untuk mencari jalan mereka kembali atau melalui suatu daerah.
Dalam penggunaan moden, sebuah tanda tempat merangkumi segala sesuatu yang mudah dikenali, seperti gedung, tugu, atau struktur.
Variannya ialah tanda laut atau tanda hari. Struktur biasanya sengaja dibina untuk membantu pelaut melalui pantai berbentuk. Contohnya adalah menara di Walton-on-the-Naze di England.