![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Iron_Curtain_map.svg/langml-640px-Iron_Curtain_map.svg.png&w=640&q=50)
അയൺ കർട്ടൻ
From Wikipedia, the free encyclopedia
1945-ലെ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം മുതൽ 1991 ലെ ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം വരെ യൂറോപ്പിനെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത മേഖലകളായി വിഭജിക്കുന്ന അതിർത്തിയായിരുന്നു അയൺ കർട്ടൻ. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ (യുഎസ്എസ്ആർ) അതിന്റെ അധീനരാജ്യങ്ങളെയും പടിഞ്ഞാറുമായും ഉടമ്പടിമൂലം സഖ്യം ചെയ്ത സംസ്ഥാനങ്ങളുമായുള്ള തുറന്ന ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് തടയാനുള്ള ഉദ്യമങ്ങളെ ഈ പദം പ്രതീകമായിരിക്കുന്നു. അയൺ കർട്ടന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗം സോവിയറ്റ് യൂണിയനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന അല്ലെങ്കിൽ സ്വാധീനിച്ച രാജ്യങ്ങളും പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നാറ്റോ അംഗങ്ങളോ നാമമാത്രമായ നിഷ്പക്ഷതയോ ഉള്ള രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. അയൺ കർട്ടന്റെ ഓരോ വശത്തും പ്രത്യേക അന്താരാഷ്ട്ര സാമ്പത്തിക, സൈനിക സഖ്യങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Iron_Curtain_map.svg/640px-Iron_Curtain_map.svg.png)
7,000 കിലോമീറ്റർ (4,300 മൈൽ) നീളമുള്ള വേലി, മതിലുകൾ, മൈൻഫീൽഡുകൾ, വാച്ച് ടവറുകൾ എന്നിവ "കിഴക്ക്", "പടിഞ്ഞാറ്" എന്നിവ വിഭജിക്കുന്ന പ്രത്യക്ഷ വിഭജനരേഖയുടെ ഒരു പദമായി ഇത് പിന്നീട് മാറി. ഈ പ്രത്യക്ഷമായ വിഭജനരേഖയുടെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു ബെർലിൻ മതിലും.
അയൺ കർട്ടന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തുള്ള രാജ്യങ്ങൾ പോളണ്ട്, കിഴക്കൻ ജർമ്മനി, ചെക്കോസ്ലോവാക്യ, ഹംഗറി, റൊമാനിയ, ബൾഗേറിയ, അൽബേനിയ, യുഎസ്എസ്ആർ എന്നിവയായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, കിഴക്കൻ ജർമ്മനി, ചെക്കോസ്ലോവാക്യ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ എന്നിവ ഇപ്പോൾ അതിർത്തി പങ്കിടുന്നില്ല.
റഷ്യ, ബെലാറസ്, ലാത്വിയ, ഉക്രെയ്ൻ, എസ്റ്റോണിയ, മോൾഡോവ, അർമേനിയ, അസർബൈജാൻ, ജോർജിയ, ഉസ്ബെക്കിസ്ഥാൻ, കിർഗിസ്ഥാൻ, താജിക്കിസ്ഥാൻ, ലിത്വാനിയ, തുർക്ക്മെനിസ്ഥാൻ, കസാക്കിസ്ഥാൻ എന്നിവയായിരുന്നു സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ റിപ്പബ്ലിക്കുകൾ.
അയൺ കർട്ടൻ പൊളിച്ചുമാറ്റിയ സംഭവങ്ങൾ പോളണ്ടിലെ സമാധാനപരമായ എതിർപ്പോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്.[1][2] ഹംഗറി, കിഴക്കൻ ജർമ്മനി, ബൾഗേറിയ, ചെക്കോസ്ലോവാക്യ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇതു തുടർന്നു. അക്രമത്തിലൂടെ സർക്കാരിനെ അട്ടിമറിച്ച യൂറോപ്പിലെ ഏക കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രമായി റൊമാനിയ മാറി.[3][4]
അയൺ കർട്ടൻ എന്ന പദം കർശനമായ വേർതിരിക്കലിന്റെ ഒരു രൂപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് കുറഞ്ഞത് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലാണ്. തിയേറ്ററുകളിലെ ഫയർ പ്രൂഫ് കർട്ടനുകളെയാണ് ഇത് ആദ്യം പരാമർശിച്ചത്.[5] ശീതയുദ്ധ ചിഹ്നമെന്ന നിലയിൽ അതിന്റെ പ്രശസ്തിക്ക് കാരണം വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ 1946 മാർച്ച് 5 ന് മിസോറിയിലെ ഫുൾട്ടണിൽ നടത്തിയ ഒരു പ്രസംഗത്തിലാണ്.[5] നാസി ജർമ്മൻ പ്രചാരണ മന്ത്രി ജോസഫ് ഗോബെൽസ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ പരാമർശിച്ച് ഈ പദം ഇതിനകം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.[6]