From Wikipedia, the free encyclopedia
Статутот на Меѓународниот суд на правдата бил составен дел од Повелбата на Обединетите нации, како што било наведено во Поглавје XIV од Повелбата на Обединетите нации, со што бил основан Меѓународниот суд на правдата.
Статутот бил поделен во 5 поглавја и се состои од 70 члена. Статутот започнува со прогласување на член 1:
„Меѓународниот суд на правдата основан со Повелбата на Обединетите нации како главен судски орган на Обединетите нации ќе се конституира и ќе функционира во согласност со одредбите на овој Статут.“
69-те статии биле групирани во 5 поглавја:
Според член 38.2, на судот му е дозволено да одлучува за случај ex aequo et bono доколку странките се согласат за тоа.
Членки на ООН Страните пред да се приклучат на ООН според член 93 Држави набљудувачи на ООН кои не се странки |
Сите 193 земји-членки на ООН се страни на Статутот врз основа на нивната ратификација на Повелбата на ООН. Според член 93 (2) од Повелбата на ООН, државите кои не се членки на ООН можат да станат странка на Статутот, предмет на препорака на Советот за безбедност на ООН и одобрување на УНГА. Од 2015 година, ниту една набљудувачките држави на ООН, Палестина и градот Ватикан, ниту која било друга држава не се странки во статутот според овие одредби. Швајцарија (1948-2002), Лихтенштајн (1950-1990), Сан Марино (1954-1992), Јапонија (1954-1956) и Науру (1988-1999) биле сите страни на Статутот пред да станат земји-членки на ООН.[1][2]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.