prima secta Islami From Wikipedia, the free encyclopedia
Secta Sunnitica (Arabice أهل السنة ahlu s-sunna 'populus morum') est praeter Siiticam altera atque maior fidei Islamicae, quam inter 85 et 93 centesimas Musulmanorum orbis terrarum sequuntur.[1][2] Sunna (سنة)[3], vocabulum Arabicum, exemplum quod Machometus praebuit dictis et praeceptis suis significat.
Quanti momenti Siitis est successio imamorum, tanti Sunnitis erat successio calipharum. Quod autem non ad traditionem attinet et consuetudines, sed ad ipsas fidei doctrinas, minus inter ambas religionis varietates interesse videtur quam inter ecclesias Catholicas et reformatas.
A morte Machometi usque ad finem imperii Ottomanici, summam inter Sunnitas auctoritatem habebat calipha, quam nostris diebus exercent infiniti divinitatis Islamicae doctores (علماء ʿulamāʾ).
Distinguuntur quattuor scholae (مذهب maḏhab 'via', pl. مذاهب maḏāhib) iurisprudentiae Sunniticae: