Beniaminus Peirce, undevicesimo saeculo mathematicus et in Harvardi doctor, postquam in schola identitatem argumentis confirmavit, inquit: "Vos qui audite, haec identitas certe vera, sed maxime admiramibilis est; hanc comprehendere non possumus, nec quid significet scimus. At hanc demonstravimus, et ob eam rem hanc veritatem esse debere scimus."
Richardus Feynman Euleri formulam (ex quo Euleri identitas deducitur) "maximam formulam in mathematica" definivit. Feynman plurimique alii mathematici hanc identitatem notabilem putant quia aliquae mathematica constantia elementa iungit:
Numerus 0, per summam identitatis elementum ().
Numerus 1, per multiplicationem identitatis elementum ().
Numerus elogarithmorum studiorum analyseosque praecipuum constans elementum (e.g.: in incrementi functionum descriptione vel in discriminum simplicis aequationis explicatione).
Numerus Unus Imaginarius i (i2 = −1), complexorum numerorum numerus. Unus Imaginarius facultatem nobis solvendi omnes polynomiales aequationes in complexorum numerorum regione dat.
Postremo, omnes praecipui arithmetici signi sunt: aequalitas, summa, multiplicatio, elatio.
Stipp, David. 2017. A Most Elegant Equation: Euler's formula and the beauty of mathematics. Basic Books.
Wells, David. 1990. "Are these the most beautiful?" The Mathematical Intelligencer 12 (3): 37–41. doi:10.1007/BF03024015.
Wilson, Robin. 2018. Euler's Pioneering Equation: The most beautiful theorem in mathematics. Oxoniae: Oxford University Press.
Zeki, S., J. P. Romaya, D. M. T. Benincasa, et M. F. Atiyah. 2014. "The experience of mathematical beauty and its neural correlates." Frontiers in Human Neuroscience 8: 68. doi:10.3389/fnhum.2014.00068. PMC 3923150. PMID 24592230.