From Wikipedia, the free encyclopedia
«№ 5, 1948», Ջեքսոն Պոլլոքի կտավը, որն ավարտել է 1948 թվականին։ Աբստրակտ Էքսպրեսիոնիզմ ոճի ամենահայտնի կտավներից մեկը։
տեսակ | գեղանկար |
---|---|
նկարիչ | Ջեքսոն Պոլլոք[1] |
տարի | 1948[1] |
լայնություն | 121,9 սանտիմետր |
ստեղծման երկիր | ![]() |
ուղղություն | աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմ[1] և գործողության գեղանկարչություն[1] |
ժանր | գործողության գեղանկարչություն[1] |
նյութ | յուղաներկ |
գտնվում է | ԱՄՆ[1] |
հավաքածու | անհայտ |
սեփականատեր | Ջեքսոն Պոլլոք, Alfonso A. Ossorio?, S. I. Newhouse?, Դևիդ Գեֆեն և David Martínez Guzmán? |
Ծանոթագրություններ |
Պատրաստված է Պոլլոքին բնորոշ ցայտացրիվ տեխնիկայով։ 243,8 × 121,9 սմ չափի անբովանդակ կտավ, որը գրվել է մանրաթելի վրա (մանրաթել սալաքարի վրա)։ Օգտագործված են հատկապես մոխրագույն, շագանակագույն, սպիտակ և դեղին ներկեր։
Ամերիկյան աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի ամենավառ ներկայացուցիչը՝ Ջեքսոն Պոլլոքը, «№ 5» կտավը ստեղծելու համար օգտագործել է ներկերը լցնելու և ցայտեցնելու իր ստեղծած տեխնիկան։ Այս նկարը, ինչպես և նրա աշխատանքների մեծ մասը, չի ստացել իրեն հատուկ անուն։ 1949 թվականի հունվարին Փարսոնս Բեթթի պատկերասրահում կտավն առաջին անգամ ցուցադրվել է Պոլլոքի անձնական ցուցահանդեսին։ Ֆիլիպինական արվեստի գործարքառու Ալոնսո Ասորիոն այն գնել է 1500 դոլարով, ինչին արձագանքել է նրա բիզնես գործընկերը. «Դու գումար ես ծախսե՞լ սրա համար»[2]։ Նկարը վնասվել էր բեռնափոխադրող ընկերության առաքման ընթացքում։ Պոլլոքն առաջարկել է շտկել վնասը, բայց արդյունքում նա ամբողջությամբ վերաշարադրել է նկարը՝ ասելով. «Նա այդ մասին չի իմանա։ Ոչ ոք չգիտի, թե ինչպես նայել իմ նկարներին, նա (Ասսորիո) նույնպես չգիտի»։ Երեք շաբաթ անց Պոլլոքի արհեստանոց այցելելուց հետո Ասորիոն հայտնաբերեց, որ նկարը զգալիորեն փոփոխված է, և զգաց, որ դրանով այն ձեռք է բերել նոր մետաֆիզիկական խորություն և իմաստասիրություն։ Ավելի ուշ Ասորիոն այն անվանեց «նկարչի համար երկրորդ հնարավորության հրաշալի օրինակ»[3]։
Սկզբում նկարը մասնավոր հավաքածուի մեջ էր, այնուհետև ցուցադրվել էր Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Հետո այն դարձավ Դևիդ Գեֆենի պրոդյուսերի սեփականությունը (DreamWorks կինոընկերության հիմնադիրներից մեկը)։ 2006 թվականին Գեֆենը այն վաճառել է (համաձայն չհաստատված տեղեկությունների) 140 միլիոն դոլարով մեքսիկական կոլեկցիոներ Դևիդ Մարտինեսին։ «№ 5, 1948» կտավի այս վաճառքը աշխարհի ամենաթանկ նկարներից մեկն է․ այն իր արժեքով «շրջանցում» է Վիլլեմ դե Կունինգի Տիկին III և Գուստավ Կլիմտի Ադել Բլոխ-Բաուերի դիմանկար I կտավները։
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.