Սաբահի պատմություն
From Wikipedia, the free encyclopedia
Սաբահի պատմությունը սկիզբ է առել 23-30,000 տարի առաջ, երբ ապացույցները վկայել են, որ Սաբահ տարածաշրջանում գոյություն է ունեցել մարդկանց ամենավաղ բնակավայրը։ Պատմությունը սերտորեն կապված է եղել Բրունեյի և Մալայզիայի պատմության հետ, որոնց մասը նախկինում և ներկայումս համապատասխանաբար կազմել էր Սաբահը։ Սաբահի պատմության առաջին գրանցված պատմությունը սկսվել է 15-րդ դարի սկզբին՝ Բրունեյի սուլթանության ծաղկման ժամանակաշրջանում[1]։ Մինչ այդ, հողի վաղ բնակիչները ապրել են հիմնականում ցեղային հասարակություններում, թեև նման ցեղային հասարակությունները շարունակել են գոյություն ունենալ մինչև 1900-ականները[2]։ 1658 թվականին Սաբահի արևելյան մասը Բրունեյի սուլթանը զիջել է Սուլուի սուլթանին՝ վերջինիս օգնության դիմաց Բրունեյի թշնամիների դեմ հաղթանակ տանելու համար, սակայն շատ աղբյուրներ նշել են, որ այն ընդհանրապես չի զիջվել[3]։ 19-րդ դարի վերջին Բրունեյի սուլթանին և Սուլուի սուլթանին պատկանող երկու տարածքներն էլ հանձնվել բրիտանական սինդիկատին և հետագայում դարձել են Բրիտանական Հյուսիսային Բորնեո՝ Հյուսիսային Բորնեոյի Չարթերային ընկերության կառավարման ներքո[4]։ 1888 թվականին Սաբահը դարձել է Միացյալ Թագավորության պրոտեկտորատ, իսկ 1946-1963 թվականներին՝ Թագի գաղութ, որի ընթացքում այն հայտնի է եղել որպես Հյուսիսային Բորնեոյի Թագի գաղութ։ 1963 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Սաբահը միավորվել է Մալայայի, Սարավակի և Սինգապուրի հետ (վերջինս հեռացել է 1965 թվականին)՝ ձևավորելով Մալայզիան։