Անատոլիական սարահարթ
From Wikipedia, the free encyclopedia
Անատոլիական սարահարթ (թուրքերեն՝ Anadolu Yaylası), Փոքր Ասիական բարձրավանդակի կենտրոնական հատվածը,Պոնտական և Տավրոսի լեռների միջև, Հայկական բարձրավանդակից արևմուտք։ Տարածքը մոտ 250 հզ կմ2 է։ Գերակշռում են 900—1500 մ բարձրությունները։ Բնորոշ են տափարակ գոգավորությունները և թույլ մասնատված սարավանդները, որոնք իրարից բաժանվում են ցածր լեռներով և բլրաշարերով։
Անատոլիական սարահարթ | |
---|---|
Տեսակ | սարավանդ |
Երկիր | Թուրքիա |
Մասն է | Anatolian Plate? |
Բարձրությունը ծովի մակարդակից | 900-1500 |
Հայկական բարձրավանդակից արևմուտք |
Անատոլիական սարահարթի կորիզը հնագույն բյուրեղային ապարներից կազմված Լիկաոնիայի և Գալատիայի զանգվածներն են, իսկ մնացած մասը՝ ալպյան ծալքաբեկորավոր կառուցվածքների դենուդացիոն մակերևույթները՛ տեղ-տեղ բարձրացող մնացորդային լեռներով և հանգած հրաբուխներով (Էրջիաս՝ 3770 մ, Հասանդաղ՝ 3252 մ և այլն)։
Պալեոգեն-նեոգենի և անթրոպոգենի տեկտոնական շարժումների հետևանքով առաջացել են ճկվածքախզումային իջվածքներ (Կեսարիայի, Կոնիայի, Սեբաստիայի), որոնք սարահարթի ակտիվ սեյսմիկ օջախներն են։ Կլիման քամաքային է. տարեկան տեղումները կենտրոնական մասում 300 մմ է, եզրամասերում՝ 350—500 մմ։ Անատոլիական սարահարթի հսկա մասով հոսում են Կզըլ-Իրմակ, Եշիլ-Իրմակ, Սաքարիա գետերը։ Կան շատ աղուտներ և աղի լճեր (օրինակ՝ Տուզ լիճը)։ Տարածված են գորշ և մոխրագույն հողերը։ Գերակշռում են չորասեր թփուտները, մացառուտները, աստրագալները, օշանը, օշինդրը։
սարահարթ Փոքր Ասիա թերակղզում, Փոքրասիական բարձրավանդակի կենտրոնական հատվածում։ Տարածվում է հարավից՝ Տավրոսի լեռների միջև, Հայկական բարձրավանդակից արևմուտք։ Տարածությունը՝ 250 000 կմ²։ Գերակշռում են 800-1500 մ բարձրությունները։ Բնորոշ են տափարակ գոգավորությունները և թույլ մասնատված սարավանդները, որոնք իրարից բաժանվում են ցածր լեռներով և բլրաշարերով։ Ունի հանգած հրաբուխներ՝ Արգեոս (3770 մ), Հասանդաղ (3252 մ) են։ Ակտիվ սեյսմիկ օջախներ են Կեսարիայի, Կոնիայի, Սեբաստիայի իջվածքները։ Կլիման ցամաքային է։ Կենտրոնական մասում տարեկան տեղումները կազմում են 200 մմ, եզրամասերում՝ 300-500 մմ։ Սարահարթի հյուսիսով հոսում են Կզըլիրմակ, Եշիլիրմակ, Սաքարիա գետերը։ Կան շատ աղուտներ, աղի լճակներ (Տուզ լիճ)։ Տարածված են գորշ և մոխրագույն հողերը։ Գերակշռում են չորադիմացկուն թփուտները, մացառուտները, աստրագալները, օշանը, օշինդրը[1]։