From Wikipedia, the free encyclopedia
Fredegario[Cómpre referencia] ou Fredegar[Cómpre referencia] foi un importante cronista franco, morto contra o ano 660 e coñecido pola súa obra Crónica de Fredegario, composta por cinco libros e redactada probabelmente entre os anos 658 e 660 en Austrasia, e que é a principal fonte primaria dos acontecementos da Europa Occidental do século VII. As raíces de moitas institucións da Idade Media están no século VII.
Biografía | |
---|---|
Nacemento | século VII ![]() |
Morte | c. 660 ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Reino franco ![]() |
Actividade | |
Ocupación | historiador , escritor ![]() |
Período de actividade | (Con vida en: século VII ![]() |
Lingua | Lingua latina ![]() |
![]() |
A crónica de Fredegario é unha historia universal, comezando coa creación, e alcanza a súa época no libro IV, onde se concentra o interese dos historiadores, xa que é fundamental para o coñecemento dos reinos francos pola súa relación de feitos entre os anos 561 e 641. Parece un feito certo para todos os historiadores que Khildebrando (medio irmán de Carlos Martel) e o seu fillo Nibelungo redactaron as últimas partes.
Aínda que o relato se centraliza sobre todo na historia dos reinos merovinxios, tamén abarca os ostrogodos, longobardos, visigodos e o Imperio bizantino.
Asócianse a esta crónica tres continuacións. Os seus continuadores estenderon a liña do tempo narrado até o século VIII. As continuacións engadíronse sucesivamente en 736, 751 e 768. A primeira retoma unha versión austrasiana do Liber Historiae Francorum que se prolonga até 736. A segunda cobre o período entre 736 e 751. E a terceira conta os feitos acaecidos durante o reinado de Pipino o Breve até a chegada dos seus fillos Carlomán e Carlomagno, en 768.