From Wikipedia, the free encyclopedia
O dó[1] é o proceso de adaptación emocional que segue a calquera perda (perda dun emprego, perda dun ser querido, perda dunha relación, etc.). Aínda que convencionalmente enfocouse a resposta emocional da perda, o dó tamén ten unha dimensión física, cognitiva, filosófica e da conduta que é vital no comportamento humano e que foi moi estudado ó longo da historia. Existe o debate de se outras especies tamén teñen sentimentos de dó como os seres humanos, e nalgunhas delas observáronse comportamentos peculiares ante a morte das súas conxéneres.[2]
Dó | |
---|---|
Clasificación e recursos externos | |
![]() 'Piedade' de Michelangelo. O sentimento de dó é un motivo recorrente na arte. | |
![]() Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico. |
Segundo o modelo descrito polo libro da doutora Elisabeth Kübler-Ross (2010-2017) "On Death and Dying", o dó maniféstase en cinco fases:
Nos casos nos que custe superar o dó, este pode converterse nun problema que os psicoterapeutas chaman dó patolóxico. Se isto ocorre ou mesmo antes de que suceda, convén acudir a un profesional da saúde emocional (psicólogo ou psiquiatra) para que dea as indicacións.