Exército de Salvación
From Wikipedia, the free encyclopedia
O Exército de Salvación (en inglés: The Salvation Army é unha denominación cristiá protestante e unha das maiores institucións de caridade do mundo. Foi fundado en 1865 por William Booth, ministro metodista, xunto coa súa esposa Catherine Mumford, en Londres no auxe da Revolución Industrial. Actúa en 126 países,[1] mediante igrexas, tendas de beneficencia, albergues, centros comunitarios, hospitais, escolas, residencias de anciáns, escolas infantís, centros de rehabilitación, vehículos e equipos de emerxencia.[2]